Empire Of The Clouds
To ride the storm to an empire of the clouds
To ride the storm, they climbed aboard their silver ghost
To ride the storm to a kingdom that will come
To ride the storm and damn the rest, oblivion
Royalty and dignitaries, brandy and cigars
Grey lady, giant of the skies, you hold them in your arms
The millionth chance, they laughed
To take down his majesty's craft
To India, they say: Magic carpet, float away
An October fateful day
Mist is in the trees, stone sweats with the dew
The morning sunrise, red before the blue
Hanging at the mast, waiting for command
His Majesty's airship, the R101
She's the biggest vessel built by man, a giant of the skies
For all you unbelievers, the Titanic fits inside
Drumroll tight, her canvas skin, silvered in the Sun
Never tested with the fury, with the beating yet to come
The fury yet to come
In the gathering gloom, the storm rising in the west
The coxswain stared into the plunging weatherglass
We must go now, we must take our chance with fate
We must go now, for a politician, he can't be late
The airship crew awake for thirty hours at full stretch
But the ship is in their backbone, every sinew, every inch
She never flew at full speed, a trial never done
Her fragile outer cover, her Achilles would become
An Achilles yet to come
Sailors of the sky, a hardened breed
Loyal to the king and an airship creed
The engines drum, the telegraph sounds
Release the cords that bind us to the ground
Said the coxswain: Sir, she's heavy, she'll never make this flight
Said the captain: Damn the cargo! We'll be on our way tonight
Groundlings cheered in wonder as she backed off from the mast
Baptizing them her water from the ballast fore and aft
Now she slips into our past
Fighting the wind as it rolls you
Feeling the diesels that push you along
Watching the channel below you
Lower and lower into the night
Lights are passing below you
Northern France asleep in their beds
Storm is raging around you
A million to one, that's what he said
Reaper standing beside her
With his scythe cuts to the bone
Panic to make a decision
Experienced men asleep in their graves
Her cover is ripped and she's drowning
Rain is flooding into the hull
Bleeding to death and she's falling
Lifting gas is draining away
We're down, lads, came the cry, bow plunging from the sky
Three thousand horses silent as the ship began to die
The flares to guide her path ignited at the last
The empire of the clouds, just ashes in our past
Just ashes at the last
Here lie their dreams as I stand in the Sun
On the ground where they built and the engines did run
To the Moon and the stars, now what have we done?
Oh, the dreamers may die, but the dreams live on
Dreams live on, dreams live on, on
Now a shadow on a hill, the angel of the east
The empire of the clouds may rest in peace
And in a country churchyard laid head to the mast
Eight and forty souls who came to die in France
Rijk van de Wolken
Om de storm te berijden naar een rijk van de wolken
Om de storm te berijden, klommen ze aan boord van hun zilveren geest
Om de storm te berijden naar een koninkrijk dat zal komen
Om de storm te berijden en de rest te vervloeken, vergetelheid
Koninklijke en hooggeplaatste, brandy en sigaren
Grijze dame, reus van de lucht, je houdt ze in je armen
De miljoenste kans, ze lachten
Om de majesteit zijn vaartuig neer te halen
Naar India, zeggen ze: Magische tapijt, zweef weg
Een fatale dag in oktober
Mist in de bomen, steen zweet met de dauw
De ochtendzon, rood voor het blauw
Hangend aan de mast, wachtend op bevel
De luchtvaart van zijn majesteit, de R101
Ze is het grootste schip dat door de mens is gebouwd, een reus van de lucht
Voor al jullie ongelovigen, de Titanic past erin
Drumrol strak, haar canvas huid, zilver in de zon
Nooit getest met de woede, met de klappen die nog komen
De woede die nog komen moet
In de opkomende duisternis, de storm stijgt in het westen
De stuurman staarde in de duikende weerglas
We moeten nu gaan, we moeten onze kans met het lot grijpen
We moeten nu gaan, voor een politicus, hij kan niet te laat zijn
De bemanning van het luchtvaartuig wakker voor dertig uur aan een stuk
Maar het schip zit in hun ruggen, elke pees, elke inch
Ze vloog nooit op volle snelheid, een proef nooit gedaan
Haar fragiele buitenkant, haar Achilles zou worden
Een Achilles die nog komen moet
Zeilers van de lucht, een geharde soort
Loyal aan de koning en een luchtvaartgeloof
De motoren trommelen, de telegraaf klinkt
Laat de touwen los die ons aan de grond binden
Zei de stuurman: Mijnheer, ze is zwaar, ze zal deze vlucht nooit maken
Zei de kapitein: Verdomd de lading! We zijn vanavond op weg
De mensen op de grond juichten in verwondering terwijl ze zich van de mast terugtrok
Hen dopen in haar water van de ballast voor en achter
Nu glijdt ze ons verleden in
Vechtend tegen de wind terwijl hij je rolt
Voelend de diesels die je voortduwen
Kijkend naar het kanaal onder je
Lager en lager in de nacht
Lichten passeren onder je
Noord-Frankrijk slaapt in hun bedden
De storm raast om je heen
Een miljoen tegen één, dat zei hij
De doodsengel staat naast haar
Met zijn zeis snijdt hij tot op het bot
Paniek om een beslissing te nemen
Ervaren mannen slapen in hun graven
Haar dek is gescheurd en ze verdrinkt
Regen stroomt de romp binnen
Bloedend dood en ze valt
Het liftgas lekt weg
We zijn neergestort, jongens, kwam de kreet, boeg duikend uit de lucht
Drieduizend paarden stil terwijl het schip begon te sterven
De fakkels om haar pad te leiden ontbrandden op het laatst
Het rijk van de wolken, slechts as in ons verleden
Slechts as op het laatst
Hier liggen hun dromen terwijl ik in de zon sta
Op de grond waar ze bouwden en de motoren draaiden
Naar de maan en de sterren, wat hebben we nu gedaan?
Oh, de dromers mogen sterven, maar de dromen leven voort
Dromen leven voort, dromen leven voort, voort
Nu een schaduw op een heuvel, de engel van het oosten
Het rijk van de wolken mag in vrede rusten
En in een kerkhof op het platteland, hoofd aan de mast gelegd
Acht en veertig zielen die kwamen om te sterven in Frankrijk