Zuhanó Madár
A felhőkön ülve, várva a hívó szóra
Szólt ránk a hang: Gyere, nem kell, hogy félj!
De féltünk mind, s nem számítottunk jóra
Itt túl fényes a nappal és nagyon sötét az éj
Édesanyánk fájdalmát magunkhoz szorítva
Tétova léptekkel indulunk el
Hogy magunkra lelve, mindent felborítva
Üres lélekkel, bénán bukjunk majd el
Torz örömünkkel és kicsinyes bánatunkkal
Kövezett utunk a semmibe tart
Elérni nem mert, megsárgult álmainkkal
Megrakott batyunk szakítja a kart
Annyit sem érünk, mint az égről zuhanó madár
Aki halni készül, de küzd még az életér'
De mit mutatunk fel, ha nálunk pihen meg a halál?
Örökünk semmi, csak pusztulat, könnyek és vér
Pedig miénk lett minden abban a pillanatban
Mikor megálmodott apánk s anyánk
Volt múltunk, volt jövőnk s csak megjegyezném halkan -
Volt istenünk és volt még hazánk
Pájaro en picada
Sentados en las nubes, esperando la llamada
La voz nos dijo: Ven, no tienes que temer
Pero todos teníamos miedo y no esperábamos nada bueno
Aquí el día es demasiado brillante y la noche muy oscura
Abrazando el dolor de nuestra madre
Damos pasos vacilantes hacia adelante
Encontrándonos a nosotros mismos, volcando todo
Con almas vacías, caeremos torpemente
Con nuestra alegría distorsionada y nuestras tristezas mezquinas
Nuestro camino empedrado nos lleva a la nada
No logramos alcanzarlo, con nuestros sueños amarillentos
Nuestro equipaje lleno rompe el carro
No valemos ni la mitad que un pájaro en picada desde el cielo
Que se prepara para morir, pero lucha por su vida
Pero ¿qué mostramos cuando la muerte reposa en nosotros?
Nuestro legado es nada, solo destrucción, lágrimas y sangre
A pesar de que todo fue nuestro en ese momento
Cuando nuestro padre y madre soñaron
Teníamos un pasado, un futuro y solo mencionaría en voz baja -
Teníamos un dios y aún teníamos una patria
Escrita por: Leczó Szilveszter / Nyerges Attila