De Jokers
Ik weet, ik kan ze overal ontmoeten
In 't zwembad, voor het busstation en op de braderie
Toch schrik ik telkens weer als ik een rolstoelrijer zie
Dan maak ik mij het liefste uit de voeten
Ik wend m'n ogen af om niet te kijken naar dat smoel
En loop me te generen voor de walging die ik voel
Het zijn de jokers
Die wij gedogen
Maar niet teveel, omdat ze pijn doen aan de ogen
De jokers zijn het zinnebeeld van kommer en van kwel
De jokers zijn de kaarten die niet passen in het spel
Ik griezel van die socuterakoppen
Die veel te dikke bril, het vals gebit, de speekseldraad
Die veel te dunne benen in een Levi's die niet staat
De gympies met de nutteloze noppen
De stuurloze bewegingen, het spastische gegrom
Ze werken op m'n lachlust en ik haat mezelf erom
Het zijn de jokers
Het zijn de narren
Het zijn de wezens die ons wereldbeeld verwarren
De jokers blijven over als de kaarten zijn gedeeld
Althans in alle spelletjes die hier worden gespeeld
Het zijn de jokers
Die zich verbazen
Waarom zien wij alleen de tienen en de azen
De jokers, die vertellen ons wat elke joker weet
Ze zeggen: zonder jokers is het kaartspel niet compleet
Ze leven onopvallend en bescheiden
In ruime paviljoenen aan het randje van de stad
Bekwaam aan 't oog onttrokken, goed verzorgd en dat is dat
Dus waarom doe ik moeite, ze te mijden
Waarom voel ik m'n maag als ik er een voorbij zie gaan
Misschien dat ik niet vaak genoeg voor joker heb gestaan
De Jokers
Sé que los puedo encontrar en cualquier lugar
En la piscina, en la parada del autobús y en la feria
Aun así, me asusto cada vez que veo a alguien en silla de ruedas
Entonces prefiero alejarme
Aparto la mirada para no ver esa cara
Y me siento avergonzado por la repulsión que siento
Son los payasos
Que toleramos
Pero no demasiado, porque lastiman a la vista
Los payasos son el símbolo de la desgracia y el sufrimiento
Los payasos son las cartas que no encajan en el juego
Me estremezco ante esas caras desfiguradas
Con lentes demasiado gruesos, dentadura postiza, hilos de saliva
Piernas demasiado delgadas en unos Levi's que no le quedan
Zapatillas con tachuelas inútiles
Movimientos descontrolados, gruñidos espasmódicos
Despiertan mi deseo de reír y me odio por ello
Son los payasos
Son los bufones
Son los seres que confunden nuestra percepción del mundo
Los payasos quedan cuando las cartas han sido repartidas
Al menos en todos los juegos que se juegan aquí
Son los payasos
Que se sorprenden
¿Por qué solo vemos los dieces y los ases?
Los payasos, nos dicen lo que todo payaso sabe
Dicen: sin payasos, el juego de cartas no está completo
Viven discretos y humildes
En amplios pabellones en las afueras de la ciudad
Hábilmente ocultos a la vista, bien cuidados y listo
Entonces, ¿por qué hago el esfuerzo de evitarlos?
¿Por qué siento un nudo en el estómago cuando veo uno pasar?
Quizás no he sido suficientemente humillado como para ser un payaso