Clementine
De mooiste van de les was Clementine
Gewoon zoals ze liep, zoals ze deed
Ik keek alleen en dacht dan: jeetje miene
En danste dan weer dapper door met Greet
Nooit heb ik Clementine durven vragen
Ze zwierde met Jan-Willem, Joost en Hein
Ik zag die groep opdringerige blagen
En huilde zachtjes 'los' en 'laat' en 'mijn'
Ik snikte mij door duizend droeve dansen
Mijn tango's zaten boordevol verdriet
En prijzen kreeg ik, bekers, lauwerkransen
Ik kreeg ze allemaal, maar eentje niet
Clementina
La más hermosa de la clase era Clementina
Simplemente por cómo caminaba, por cómo actuaba
Yo solo miraba y pensaba: vaya, qué mujer
Y luego seguía bailando valientemente con Greta
Nunca me atreví a preguntarle a Clementina
Ella bailaba con Juan Guillermo, Joaquín y Enrique
Vi a ese grupo de chicos entrometidos
Y lloré suavemente 'suelta' y 'déjala' y 'mía'
Lloré mientras me abría paso a través de mil tristes bailes
Mis tangos estaban llenos de tristeza
Y recibí premios, copas, coronas de laurel
Las recibí todas, menos una