Over Toen
Ik hing bij Leen, die avond na het eten
Wat dufjes onderuit in een fauteuil
Wij zien elkaar nog dikwijls, moet u weten
En raakten in een nostalgieke bui
Zo kwamen dus de albums uit de lade
In weerwil onzer angst voor het moment
Waarop je al die oude kameraden
Terug ziet op zo'n zwaar vergeelde prent
Er werd gebladerd, bijschriften gelezen
Tot ik hem vroeg, met half verstikte keel:
"Waar zijn ze nou, hoe zal het met ze wezen?"
Het werd ons even allemaal te veel
Dus zaten wij dan beiden, droef te moede
Een wijle zwijgend in het schemerlicht
En Leendert zei tenslotte: "Kom, ik doe de
Gordijnen boven weer eens even dicht"
Ik ben de koude nacht maar ingedoken
Het werd een lange fietstocht door de tijd
Geen woord is 'over toen' nog ooit gesproken
Wij dragen ons verdriet in lijdzaamheid
Sobre Aquel Entonces
Estaba en casa de Leen, esa noche después de cenar
Un poco aburrido en un sillón
Todavía nos vemos seguido, deben saberlo
Y caímos en una nostalgia profunda
Así que sacamos los álbumes del cajón
A pesar de nuestro miedo al momento
En el que ves a todos esos viejos amigos
De vuelta en una foto tan amarillenta
Pasamos las páginas, leímos los subtítulos
Hasta que le pregunté, con la voz entrecortada:
'¿Dónde estarán ahora, cómo les estará yendo?'
Todo se volvió un poco abrumador
Así que nos quedamos los dos, tristes
Un rato en silencio a la luz tenue
Y Leendert finalmente dijo: 'Vamos, voy a cerrar
Las cortinas de arriba de nuevo'
Decidí sumergirme en la fría noche
Fue un largo paseo en bicicleta a través del tiempo
Nunca se ha hablado una palabra 'sobre aquel entonces'
Llevamos nuestro dolor en silenciosa resignación