395px

Cómodo en un asilo

Jaap Van de Merwe

Fijn in een gesticht

De samenleving is als omgeving
Niet erg berekend op bejaarden
't Wordt steeds gesjachter Zij blijven achter
En dat verstoort hun eigenwaarde
Nu heeft hun dankbaar nageslacht
Iets moois bedacht

Jij gaat fijn in een gesticht, vader
En dan wordt je leven licht, vader
Zelf heb je dan nergens geen omkijken meer naar
Kijk, ze knopen in 't gesticht, vader
Als het moet, je gulp nog dicht, vader
Alles voor je geregeld! Zo word jij honderd jaar
Op tijd je ditje, op tijd je datje
Op tijd je natje, en je droogje
En op je hart, je gal
Je reumatiek en al
Houdt de zuster een oogje
'r Wordt op je gelet, vader
Tijdig in en uit je bed, vader
Mocht het soms met de stoelgang niet willen
Direkt zijn er pillen
Alles is daar gericht
Op een verheugd gezicht
In zo'n gesticht

De mens van heden heeft zijn verleden
In de gedaante van zijn ouders
Nog alle dagen maar mee te dragen
Op zijn al zwaarbelaste schouders
Met alle liefde en dankbaarheid
Wil die 't wel kwijt

Jij gaat fijn in een gesticht, moeder
Dat zijn wij aan jou verplicht, moeder
Nooit meer aardappels schillen: 't Gaat alles machinaal
'n Paradijs is zo'n gesticht, moeder
Je bestaan wordt een gedicht, moeder
Zo gezellig met slapen: zes vrouwen op een zaal
Je kan d'r breien, je kan d'r praten
Je kan 't ook laten, en gaan denken
"Met een minuutje of tien
Zullen ze toch misschien
Nou wel koffie inschenken"
Pijntjes in je buik, moeder
Dadelijk een warme kruik, moeder
En je temperatuur wordt gemeten
('n Mens kan nooit weten)
Aandacht op jou gericht
Dat zijn ze zo verplicht
In zo'n gesticht

Jij gaat fijn in een gesticht, ouwe
Daar vergeet je heel je jicht, ouwe
Al die leuke bejaarden saamhorig in een kring
In zo'n goedgeleid gesticht, ouwe
Vindt een mens z'n evenwicht, ouwe
Altijd orde en regel, dat geeft bevrediging
Je zit er binnen Je zit er warm
Je hoeft geen arremoe te lijden;
Alle gelegenheid
Om je d'r mettertijd
Op de dood voor te bereiden
Als 'k je nou vertel, ouwe
D'r is een fraaie rouwkapel, ouwe
Als er een dat verdiend heeft, ben jij 't wel
Gunst, 't wordt een blijspel
't Lijkt me zo'n mooi gezicht
Als je daar eenmaal ligt in dat gesticht

Cómodo en un asilo

La sociedad es como un entorno
No muy preparada para los ancianos
Siempre se apresuran, ellos se quedan rezagados
Y eso perturba su autoestima
Ahora, su agradecida descendencia
Ha pensado algo hermoso

Vas a estar cómodo en un asilo, papá
Y tu vida será más ligera, papá
No tendrás que preocuparte por nada más
Mira, te abrochan en el asilo, papá
Incluso si es necesario, te cierran la bragueta, papá
¡Todo está organizado para ti! Así llegarás a los cien años
A tiempo tu desayuno, a tiempo tu almuerzo
A tiempo tu bebida, y tu comida
Y en tu corazón, tu bilis
Tu reumatismo y todo
La enfermera te cuida
Están pendientes de ti, papá
Te acuestan y te levantan a tiempo, papá
Si a veces no quieres ir al baño
Inmediatamente hay pastillas
Todo está enfocado
En una cara feliz
En un asilo

El ser humano de hoy tiene su pasado
En la forma de sus padres
Que debe llevar consigo todos los días
Sobre sus ya cargados hombros
Con todo el amor y agradecimiento
Quiere deshacerse de ello

Vas a estar cómoda en un asilo, mamá
Es lo que te debemos, mamá
Nunca más pelar papas: todo es automático
Un paraíso es un asilo así, mamá
Tu existencia se convierte en un poema, mamá
Tan acogedor con el sueño: seis mujeres en una habitación
Puedes tejer, puedes hablar
Puedes dejarlo, y ponerte a pensar
'En un minuto o diez
Tal vez ya
Servirán café'
Dolores en tu estómago, mamá
Pronto una bolsa de agua caliente, mamá
Y te toman la temperatura
(Uno nunca sabe)
Atención centrada en ti
Es lo que te deben
En un asilo

Vas a estar cómodo en un asilo, viejo
Allí olvidarás por completo tu gota, viejo
Todos los agradables ancianos unidos en un círculo
En un asilo bien dirigido, viejo
Uno encuentra su equilibrio, viejo
Siempre orden y disciplina, eso da satisfacción
Estás adentro, estás abrigado
No tienes que sufrir pobreza;
Todas las oportunidades
Para prepararte con el tiempo
Para la muerte
Si te cuento ahora, viejo
Hay una bonita capilla de duelo, viejo
Si alguien se lo merece, eres tú
Por favor, será una comedia
Me parece una vista tan hermosa
Cuando finalmente estés allí en ese asilo

Escrita por: