Mury
On natchniony i młody był
Ich nie policzył by nikt
On dodawał pieśnią sił
Śpiewał, że blisko już świt
Świec tysiące palili mu
Znad głów unosił się dym
Śpiewał że czas by runął mur
Oni śpiewali wraz z nim
Wyrwij murom zęby krat
Zerwij kajdany połam bat
A mury runą, runą, runą
I pogrzebią stary świat
Wyrwij murom zęby krat
Zerwij kajdany połam bat
A mury runą, runą, runą
I pogrzebią stary świat
Wkrótce na pamięć znali pieśń
I sama melodia bez słów
Niosła ze sobą starą treść
Dreszcze na wskroś serc i głów
Śpiewali więc, klaskali w rytm
Jak wystrzał, poklask ich brzmiał
I ciążył łańcuch, zwlekał świt
On wciąż śpiewał i grał
Wyrwij murom zęby krat
Zerwij kajdany połam bat
A mury runą, runą, runą
I pogrzebią stary świat
Wyrwij murom zęby krat
Zerwij kajdany połam bat
A mury runą, runą, runą
I pogrzebią stary świat
Aż zobaczyli ilu ich
Poczuli siłę i czas
I z pieśnią, że już blisko świt
Szli ulicami miast
Zwalali pomniki i rwali bruk
Ten z nami, ten przeciw nam!
Kto sam ten nasz najgorszy wróg!
A śpiewak także był sam
Patrzył na równy tłumów marsz
Milczał wsłuchany w kroków huk
A mury rosły, rosły, rosły
Łańcuch kołysał się u nóg
Patrzy na równy tłumów marsz
Milczy wsłuchany w kroków huk
A mury rosną, rosną, rosną
Łańcuch kołysze się u nóg
Muren
Hij was geïnspireerd en jong
Niemand telde ze ooit
Hij gaf kracht met zijn lied
Zong dat de dageraad nabij was
Duizenden kaarsen brandden voor hem
Rook steeg op van hun hoofden
Hij zong dat het tijd was om de muur te laten vallen
Zij zongen samen met hem
Trek de tanden uit de muren
Breek de ketens, sla de zweep kapot
En de muren zullen vallen, vallen, vallen
En de oude wereld begraven
Trek de tanden uit de muren
Breek de ketens, sla de zweep kapot
En de muren zullen vallen, vallen, vallen
En de oude wereld begraven
Al snel kenden ze het lied uit hun hoofd
En de melodie zonder woorden
Droeg de oude boodschap met zich mee
Rillingen door harten en hoofden
Dus zongen ze, klapten in het ritme
Als een schot, hun applaus klonk
En de keten drukte, de dageraad kwam traag
Hij bleef zingen en spelen
Trek de tanden uit de muren
Breek de ketens, sla de zweep kapot
En de muren zullen vallen, vallen, vallen
En de oude wereld begraven
Trek de tanden uit de muren
Breek de ketens, sla de zweep kapot
En de muren zullen vallen, vallen, vallen
En de oude wereld begraven
Totdat ze zagen hoeveel ze waren
Voelden ze de kracht en de tijd
En met het lied dat de dageraad nabij was
Liepen ze door de straten van de steden
Ze haalden standbeelden omver en trokken de straatstenen los
Die met ons, die tegen ons!
Wie alleen is, is onze grootste vijand!
En de zanger was ook alleen
Kijkend naar de gelijkmatige mars van de menigte
Hij zweeg, luisterend naar het gedreun van de stappen
En de muren groeiden, groeiden, groeiden
De keten wiegde om zijn voeten
Hij kijkt naar de gelijkmatige mars van de menigte
Zwijgt, luisterend naar het gedreun van de stappen
En de muren groeien, groeien, groeien
De keten wiegt om zijn voeten