O Gigante Vermelho
Cândido Mota terra de fartura
Campeã do estado em agricultura
É uma terra roxa que não tem mistura
As folhas das plantas parece verdura
A soja e o trigo do estado é o esteio
Cidadão não sabe de onde ela veio
Vá a Cândido Mota fazer um passeio
Para conhecer o Gigante Vermelho
Lá em Cândido Mota o progresso não pára
É um clima gostoso, a Lua é mais clara
No seu município a terra é muito cara
Suas produções é qualidade rara
A boa feijoada paulista e carioca
Tem que ter farinha de pura mandioca
O grande gigante tem a sua quota
Também é produto de Cândido Mota
Cândido Mota orgulho do estado
É um povo estudante e muito educado
No jardim da igreja a noite é lotado
De moças bonitas do rosto corado
Quem te vê agora e quem te viu antes
O que era ouro agora é diamante
Criançada forte estudando bastante
Por isso a cidade tornou-se um gigante
Lá em Cândido Mota o povo é desse jeito
São gente bacana e sem preconceito
Formaram equipe de homens direito
Com Sol ou com chuva estão no pé do eito
A cidade cresce nas vilas e no meio
Bambearam as rédeas, tiraram o freio
Os cândido-motenses falam sem receio
Ninguém mais segura o Gigante Vermelho
De Rode Reus
Cândido Mota, land van overvloed
Kampioen van de staat in de landbouw, zo zoet
Het is een paarse grond, zonder enige menging
De bladeren van de planten lijken op groenten, een zegen
Soja en tarwe zijn de steun van de staat
De burger weet niet waar het vandaan komt, zo laat
Ga naar Cândido Mota voor een uitje, heel fijn
Om de Rode Reus te leren kennen, zo groot en rein
Daar in Cândido Mota stopt de vooruitgang nooit
Het is een fijne sfeer, de maan is zo mooi en bloot
In jouw gemeente is de grond heel kostbaar
De producten zijn van zeldzame kwaliteit, echt waar
De goede feijoada uit São Paulo en Rio
Moet gemaakt worden met pure maniok, dat is het credo
De grote reus heeft zijn aandeel, dat is waar
Ook een product van Cândido Mota, zo klaar
Cândido Mota, trots van de staat
Een volk van studenten, heel goed opgeleid
In de tuin van de kerk is het 's avonds vol
Met mooie meisjes, hun gezichten stralen als een dol
Wie je nu ziet en wie je vroeger zag
Wat goud was, is nu diamant, dat is geen vraag
De kinderen zijn sterk en studeren heel hard
Daarom is de stad een reus geworden, heel apart
Daar in Cândido Mota is het volk zo
Ze zijn toffe mensen, zonder enige schroom, zo
Ze hebben een team van eerlijke mannen gevormd
Met zon of met regen, zijn ze altijd gebonden
De stad groeit in de wijken en in het midden
Ze lieten de teugels vieren, de remmen zijn weggedrukt
De inwoners van Cândido Mota spreken zonder vrees
Niemand houdt de Rode Reus meer tegen, dat is de les.