395px

Ver a un amigo llorando (versión Herman Van Veen)

Jacques Brel

Een Vriend Zien Huilen (Versie Herman Van Veen)

Natuurlijk wordt alom gestreden
en zwijgt voor velen de muziek,
de tederheid is overleden
en de illusies zijn doodziek.
Natuurlijk laat zich alles kopen
voor wie er maar het meeste biedt
en worden bloemen stukgelopen
maar een vriend zien huilen... kan ik niet.

Natuurlijk hebben wij verloren
en wacht de dood ons aan het eind,
met onze schouders ver naar voren
staan wij nog amper overeind.
Natuurlijk zijn we vaak bedrogen
en liggen vogels in het riet
die voor het laatst hebben gevlogen
maar een vriend zien huilen... kan ik niet.

Worden er steden stukgesmeten
door kinderen van vijftig jaar
dan wordt het leed weer gauw vergeten
voor nieuw verdriet of nieuw gevaar.
En die stations vol met verdwaalden,
al te ver heen voor elk verdriet.
Geen enk'le waarheid die het haalde,
maar een vriend zien huilen... kan ik niet.

Natuurlijk, spiegels zijn integer;
geen moed genoeg om jood te zijn,
niet elegant genoeg voor neger,
geen licht, alleen maar valse schijn.
In eigen kilheid zo gevangen
dat men voor liefde zich verschuilt,
zo aan het eidn van elk verlangen,
maar dan een vriend te zien... die huilt.

Ver a un amigo llorando (versión Herman Van Veen)

Por supuesto, todo a su alrededor se pelea
y silencioso para muchos la música
la ternura ha muerto
y las ilusiones están enfermas hasta la muerte
Por supuesto, todo se puede comprar
para aquellos que ofrecen más
y las flores están rotas
Pero ver a un amigo llorar... No puedo

Por supuesto que perdimos
y la muerte nos espera al final
con nuestros hombros muy adelante
apenas estamos de pie
Por supuesto, a menudo nos engañan
y los pájaros se encuentran en las cañas
que voló por última vez
Pero ver a un amigo llorar... No puedo

Las ciudades están siendo golpeadas
por hijos de cincuenta años
entonces el sufrimiento pronto será olvidado
para una nueva tristeza o un nuevo peligro
Y esas estaciones llenas de perdidos
demasiado lejos para cualquier dolor
Ni una sola verdad que lo hizo
Pero ver a un amigo llorar... No puedo

Por supuesto, los espejos son enteros
no hay valor suficiente para ser judío
no lo suficientemente elegante para Negro
Sin luz, solo falsas apariencias
Tan atrapado en tu propia frialdad
que uno se esconde del amor
así que a los ansiosos de todo deseo
Pero ver a un amigo... llorando

Escrita por: