La tendresse
Petits amis, si on avait demandé au poète
Quel est le bien le plus précieux sur la Terre
La gloire
Il aurait répondu non
La fortune
Il aurait répondu non
La puissance
Il aurait répondu non, pareillement
Car pour le poète, le bien le plus précieux
C'était la tendresse
Il a dit un jour
J'aime la tendresse, j'aime la donner, et j'aime la recevoir
D'une façon générale, nous manquons de tendresse
Probablement parce que nous n'osons ni la donner, ni la recevoir
Je crois que ce que j'appelle amour dans mes chansons
Est en réalité de la tendresse
Pour un peu de tendresse
Je donnerais les diamants
Que le diable caresse
Dans mes coffres d'argent
Pourquoi crois-tu, la belle
Que les marins au port
Vident leurs escarcelles
Pour offrir des trésors
À de fausses princesses
Pour un peu de tendresse
Pour un peu de tendresse
Je changerais de visage
Je changerais d'ivresse
Je changerais de langage
Pourquoi crois-tu la belle
Qu'au sommet de leurs chants
Empereurs et ménestrels
Abandonnent souvent
Puissances et richesses
Pour un peu de tendresse
Pour un peu de tendresse
Je t'offrirais le temps
Qu'il reste de jeunesse
À l'été finissant
Pourquoi crois-tu, la belle
Que monte ma chanson
Vers la claire dentelle
Qui danse sur ton front
Penché vers ma détresse
Pour un peu de tendresse
De tederheid
Lieve vrienden, als men de dichter had gevraagd
Wat het meest waardevolle is op aarde
De roem
Zou hij nee hebben geantwoord
Het fortuin
Zou hij nee hebben geantwoord
De macht
Zou hij ook nee hebben geantwoord
Want voor de dichter was het meest waardevolle
De tederheid
Hij zei op een dag
Ik hou van tederheid, ik geef het graag, en ik ontvang het graag
Over het algemeen missen we tederheid
Waarschijnlijk omdat we het niet durven geven of ontvangen
Ik geloof dat wat ik liefde noem in mijn liedjes
In werkelijkheid tederheid is
Voor een beetje tederheid
Zou ik de diamanten geven
Die de duivel streelt
In mijn zilveren kisten
Waarom denk je, mooie
Dat de zeelieden in de haven
Hun zakken legen
Om schatten te geven
Aan valse prinsessen
Voor een beetje tederheid
Voor een beetje tederheid
Zou ik van gezicht veranderen
Zou ik van roes veranderen
Zou ik van taal veranderen
Waarom denk je, mooie
Dat aan de top van hun liederen
Keizers en minstrelen
Vaak opgeven
Machten en rijkdommen
Voor een beetje tederheid
Voor een beetje tederheid
Zou ik je de tijd geven
Die over is van de jeugd
Aan de eindigende zomer
Waarom denk je, mooie
Dat mijn lied stijgt
Naar het heldere kantje
Dat danst op jouw voorhoofd
Gebogen naar mijn ellende
Voor een beetje tederheid