Komen En Gaan
Ik kijk naar het komen en het gaan
Naar het onophoudend gekrioel
En weer bekruipt me het gevoel
Waarnaartoe waarvandaan
En waarom doe ik mee aan het gewoel
Waarom werd ik geboren
Waarom ga ik dood
Daarover hoor je niks vantevoren
Plompverloren word je lotgenoot
Voordat je het snapt ben je al ingestapt
En moet je voor je leven rondjes rennen
Straks word je er gewoon weer uitgetrapt
Net als het misschien wat wou wennen
We jagen Macht en Rijkdom na
Of we houden het op 'Allah is groot'
De een zingt onverdroten 'Hallelujah'
de ander ziet maar steeds het Morgenrood
Waarom worden wij geboren
Waarom gaan wij dood
Daarover hoor je niks vantevoren
Plompverloren word je lotgenoot
Voordat je het snapt ben je al ingestapt
En moet je voor je leven rondjes rennen
Straks word je er gewoon weer uitgetrapt
Net als het misschien wat wou wennen
Waarom maak ik er geen einde aan
Als het toch allemaal nergens op slaat
Wel om nou de hand aan mezelf te slaan
Dat vind ik meteen weer zo`n daad
Waarmee je juist doet of je wel vindt dat het ergens over gaat
En om dat niet toe te hoeven geven
Lijkt het me beter om er flink op los te leven
Daarom worden wij geboren
Maar waarom gaan wij dan dood
Als je het allemaal wist van tevoren
Haalde je misschien niet eens de moederschoot
Maar wie weet valt alles ooit nog eens te snappen
En stel je nou toch voor dat we er achter zijn
Als jij net had besloten af te knappen
Ik houd mezelf nog maar even aan de lijn
Venir y Ir
Observo el venir y el ir
El constante ajetreo
Y nuevamente me invade la sensación
¿Hacia dónde? ¿De dónde?
Y ¿por qué me uno a la multitud?
¿Por qué nací?
¿Por qué moriré?
Sobre eso no se escucha nada de antemano
De repente te conviertes en compañero de destino
Antes de que te des cuenta, ya estás dentro
Y debes correr en círculos por tu vida
Pronto simplemente serás expulsado
Así como quizás querías acostumbrarte
Buscamos Poder y Riqueza
O nos aferramos a 'Alá es grande'
Uno canta sin cesar 'Aleluya'
El otro solo ve el Amanecer
¿Por qué nacemos?
¿Por qué morimos?
Sobre eso no se escucha nada de antemano
De repente te conviertes en compañero de destino
Antes de que te des cuenta, ya estás dentro
Y debes correr en círculos por tu vida
Pronto simplemente serás expulsado
Así como quizás querías acostumbrarte
¿Por qué no pongo fin a esto?
Si al final todo es absurdo
Pero quitarme la vida
Eso me parece de inmediato una acción
Con la que simplemente finges que crees que tiene sentido
Y para no tener que admitirlo
Me parece mejor vivir intensamente
Por eso nacemos
Pero ¿por qué morimos entonces?
Si supieras todo de antemano
Quizás ni siquiera llegarías al útero
Pero quién sabe, tal vez todo pueda ser comprendido algún día
Y considera que finalmente lo entendimos
Justo cuando estabas a punto de rendirte
Yo prefiero seguir en la línea