Mullaichean Rudha Stòir
Bu chaomh leam bhi siubhal
Bhi siubhal, sa siubhal
Bu chaomh leam bhi siubhal
Thar mullach Rudh' Stòir
Bu chaomh leam bhi ghluasad
Sa dearc mu na bruachan
Far na chleachd mi bhi cluaineis
Gun uallach no bròn
'S e bhi siubhal an aonaich
A' sireadh nam caorach
An obair bu chaomh leam
'S mi aotrom is òg
Ach 's ann tha mi nis aosmhor
'S chan urra 's chan fhaod mi
Ged is tric tha mo smaointean
Air aonach Rudh' Stòir
Air dhomh èirigh 's a' mhadainn
Gun chùram, gun chabhaig
'S de lite 's de bhainne
Gun gabhainn mo leòr
'S le mo chù aig mo chasan
Agus m'aghaidh ri beallach
Chan iarrainn bhi agam
Ach bat' bhi nam dhòrn
Chuirinn m'uchd ris gach bruthaich
Gu sunndach 's gu subhach
A' dol sìos gus a' Rudha
Troimh an Chlaismhor
Air neo suas Cnoc an Easain
Os cinn Clais an easaidh
Agus chithinn du deas dhiom
Gu ruig a' Bheinn Mhòr
Ach 's cianail mar thachair
Bho'n uair ud an Assainn
An sluagh dhòmh a b'aithne
Air feadh Rudh' a' Stòir
Tha chuid mhòr dhiubh san talamh
'S am beagan tha maireann
Tha iad crùbach, lag, lapach
Agus bacach gun treòir
Bu chaomh leam bhi siubhal
Bhi siubhal, sa siubhal
Bu chaomh leam bhi siubhal
Thar mullach Rudh' Stòir
Bu chaomh leam bhi ghluasad
Sa dearc mu na bruachan
Far na chleachd mi bhi cluaineis
Gun uallach no bròn
A Través de las Colinas Rojas
No me gusta viajar
Viajar, en el viaje
No me gusta viajar
Sobre la cima de las Colinas Rojas
No me gusta moverme
En la mirada de los barrancos
Donde solía estar tranquilo
Sin orgullo ni tristeza
Es viajar por el páramo
Buscando las ovejas
El trabajo que no me gusta
Y yo ligero y joven
Pero ahora estoy envejeciendo
Y no puedo, no puedo
Aunque a menudo mis pensamientos
Van a las Colinas Rojas
Al levantarme por la mañana
Sin preocupaciones, sin cuidados
Con leche y miel
No sería suficiente para mí
Con mi perro a mis pies
Y mi rostro hacia el camino
No pediría tener
Sino estar en puños
Pondría mi pecho contra cada colina
Alegre y feliz
Bajando hacia las Colinas
A través del Claismore
Hacia arriba o abajo de la Cascada Hill
Sobre la Cuesta del río
Y vería al sur de mí
Hasta llegar a la Gran Montaña
Pero es melancólico como ocurrió
Desde aquel momento en Assainn
La gente que conocía
Por toda las Colinas Rojas
Muchos de ellos en la tierra
Y lo poco que queda
Están encorvados, débiles, desgastados
Y cojos sin guía
No me gusta viajar
Viajar, en el viaje
No me gusta viajar
Sobre la cima de las Colinas Rojas
No me gusta moverme
En la mirada de los barrancos
Donde solía estar tranquilo
Sin orgullo ni tristeza