395px

¡Lo Puedo Hacer, Mamá!

Jan De Wilde

Ik Kan Het, Ma!

Dat rotexaam van algebra
(toen ik maar drie op twintig had)
ligt me nu nog zwaar op de maag
wat hebben ze me toen geplaagd !

De leraar zei: De Wilde Jan
wordt jij maar liever vuilnisman
En Tante Tine zei: Kameraad
't wordt tijd dat je uit werken gaat.

Maar ik kan het ma, ik kan het
Ik kan het ma, ik kan het
echt ma, echt, ik kan het !

Ik trouwde en oom Stanislas
vertelde dat het dringend was.
Laster, want na een vol jaar
hadden we nog geen schreeuwer klaar.

Toen sprak die lieve tante Griet
erg kattig : dat kan Jantje niet
het is misschien 'n goeie vent
maar hij is vast wel impotent !

Maar ik kan het ma, ik kan het
Ik kan het ma, ik kan het
echt ma, echt, ik kan het !

Vermits ik toch niets goed aanving
was 't beter dat ik mij verhing
ik nam 'n nagel en 'n stoel
je weet best wat 'k daarmee bedoel.

Ik bad m'n akte van berouw
en stak m'n kop doorheen het touw
helaas, het kreng was veel te zwak
't kwam daardoor dat 't doormidden brak.

M'n oom Leander was verstoord
omtrent de keuze van het koord
m'n tant' Odile zei: Idioot
je krijgt jezelf nog niet eens dood !

Maar ik kan het ma, ik kan het
Ik kan het ma, ik kan het
echt ma, echt, ik kan het !

¡Lo Puedo Hacer, Mamá!

Ese maldito examen de álgebra
(cuando solo saqué tres sobre veinte)
todavía me pesa en el estómago
¡cómo me molestaban entonces!

El profesor dijo: Juanito Salvaje
mejor serías basurero
Y Tía Tina dijo: Camarada
es hora de que empieces a trabajar.

Pero lo puedo hacer, mamá, lo puedo hacer
Lo puedo hacer, mamá, lo puedo hacer
en serio, mamá, ¡lo puedo hacer!

Me casé y el tío Estanislao
dijo que era urgente.
Calumnia, porque después de un año entero
aún no teníamos un llorón listo.

Entonces habló la dulce tía Margarita
muy maliciosamente: Juanito no puede
quizás sea un buen tipo
¡pero seguro que es impotente!

Pero lo puedo hacer, mamá, lo puedo hacer
Lo puedo hacer, mamá, lo puedo hacer
en serio, mamá, ¡lo puedo hacer!

Como no lograba nada bien
era mejor que me ahorcara
tomé un clavo y una silla
sabes bien a qué me refiero.

Recé mi acto de arrepentimiento
y metí mi cabeza a través de la cuerda
lamentablemente, la maldita era muy débil
por eso se partió por la mitad.

Mi tío Leandro estaba molesto
por la elección del cordel
mi tía Odilia dijo: ¡Idiota!
¡ni siquiera puedes matarte a ti mismo!

Pero lo puedo hacer, mamá, lo puedo hacer
Lo puedo hacer, mamá, lo puedo hacer
en serio, mamá, ¡lo puedo hacer!

Escrita por: