Three Lives, Three Worlds
wò bù jǐn nà duàn guòwǎng
míng miè liǎojié pò guāngmáng
nà yīdī líbié de lèi
zhuó shāozhe wǒ de xiōngtáng
ài zài tiāndì zhōng liúzhuàn
yī kē xīn wèi shuí bēnmáng
sìhǎi bā huāng shēn zài héfāng
suìyuè gāi rúhé ānfàng
tīng fēngshēng zài shāshā zuò xiǎng
qiāodǎzhe shuí de chóucháng
sīniàn zài yī shùnjiān shēngzhǎng
cái wàngle yè duō màncháng
zhǎngxīn de lèi wò dào gǔntàng
zhǐ yuàn wéi nǐ sān shēng chīkuáng
luòhuā mǎn tiān yòu wén qín xiāng
yǔ nǐ tiāndì jiān chángyáng
rúguǒ ài tài huāngliáng wǒ péi nǐ mèng yīchǎng
shú huí nǐ suǒyǒu lèi guāng
zhè yīlù yǒu duō yuǎn zhè sānshì yǒu duō zhǎng
zhí shǒu dào dìlǎotiānhuāng
fēng qī qī wù mángmáng yǔ gǔngǔn xuě mànmàn
yībù bù dōu péi nǐ tóng wǎng
qiān zhuóshǒu bié jīnghuāng guǎn míngtiān huì zěnyàng
nǎpà zhùdìng liúlàng nǎpà hǎi jiǎo tiānyá
tīng fēngshēng zài shāshā zuò xiǎng
qiāodǎzhe shuí de chóucháng
sīniàn zài yī shùnjiān shēngzhǎng
cái wàngle yè duō màncháng
zhǎngxīn de lèi wò dào gǔntàng
zhǐ yuàn wéi nǐ sān shēng chīkuáng
luòhuā mǎn tiān yòu wén qín xiāng
yǔ nǐ tiāndì jiān chángyáng
rúguǒ ài tài huāngliáng wǒ péi nǐ mèng yīchǎng
shú huí nǐ suǒyǒu lèi guāng
zhè yīlù yǒu duō yuǎn zhè sānshì yǒu duō zhǎng
zhí shǒu dào dìlǎotiānhuāng
fēng qī qī wù mángmáng yǔ gǔngǔn xuě mànmàn
yībù bù dōu péi nǐ tóng wǎng
qiān zhuóshǒu bié jīnghuāng guǎn míngtiān huì zěnyàng
nǎpà zhùdìng liúlàng
shǒu láo láo bù fàng ài niàn niàn bù wàng
rénshēng héxū duō huīhuáng
fúhuá de zhōng chéng kōng zhízhuó de dōu suí fēng
qíng lù héxū duō diēdàng
yào yù duōshǎo fēnglàng xīn bù zài yáohuàng
yīqǐ xì shù zhè guòwǎng
péi nǐ děng fēng tíngle wùsànle yǔ zhùle xuě huàle
zàijiàn jué měi yuèguāng hái yǒu wǒ zài nǐ shēn páng
Drie Levens, Drie Werelden
ik ben niet meer in staat om het verleden te vergeten
verlicht de duisternis, breek de stralen
het zijn de tranen van afscheid
ze branden in mijn hart
liefde stroomt tussen hemel en aarde
voor wie klopt mijn hart zo vol
de zeeën en bergen zijn zo wijd
hoe kan ik de jaren laten rusten
ik hoor de wind fluisteren, denk aan jou
wie heeft de sporen van verdriet getekend
verlangen groeit in een fractie van een seconde
ik ben vergeten hoe de nachten zo lang zijn
de tranen van verlangen stromen als een rivier
ik wens alleen voor jou, drie levens vol
de vallende bloemen vullen de lucht met geur
samen met jou, tussen hemel en aarde, bloeien we
als liefde zo helder is, droom ik met jou
terug naar al jouw stralen van licht
hoe ver is deze weg, hoe lang is deze reis
ik houd vol tot de aarde en de lucht samenkomen
de wind waait, de mist is densochtend met sneeuw die langzaam valt
stap voor stap ga ik met jou verder
hand in hand, maak je geen zorgen, wat zal er morgen zijn
ik ben niet bang voor de stroom, niet bang voor de zeeën
ik hoor de wind fluisteren, denk aan jou
wie heeft de sporen van verdriet getekend
verlangen groeit in een fractie van een seconde
ik ben vergeten hoe de nachten zo lang zijn
de tranen van verlangen stromen als een rivier
ik wens alleen voor jou, drie levens vol
de vallende bloemen vullen de lucht met geur
samen met jou, tussen hemel en aarde, bloeien we
als liefde zo helder is, droom ik met jou
terug naar al jouw stralen van licht
hoe ver is deze weg, hoe lang is deze reis
ik houd vol tot de aarde en de lucht samenkomen
de wind waait, de mist is densochtend met sneeuw die langzaam valt
stap voor stap ga ik met jou verder
hand in hand, maak je geen zorgen, wat zal er morgen zijn
ik ben niet bang voor de stroom,
ik laat de liefde niet los, de herinneringen blijven
het leven moet vol zijn van glans
de bloesems van trouw, de leegte die ons bindt, laat de wind maar waaien
het verlangen moet veel vallen
hoeveel stormen moeten er nog komen, mijn hart is niet meer onrustig
samen weven we deze geschiedenis
ik wacht op jou, de wind is gestild, de mist is opgetrokken, de sneeuw is gevallen
tot ziens, de maan blijft schijnen, en ik ben nog steeds aan jouw zijde