Almere
De stad lijkt af en toe een beetje op een mooie vrouw
Die niet zo jong meer is en met haar sjarmes doelbewust
De aandacht afleid van oudzeer
Niet naar de afbraakbuurt vlak achter haar centraal station
Maar naar de zeventiende eeuwse pracht waarmee
Haar lakenhal zich spiegelt in de gracht
Een slanke gordel rond haar chotisch silout
En 's avonds lonkt ze met lichtreclames als valse tanden naar het publiek
Een oude vrijster met nepjuwelen, gerestaureerde romantiek
Maar in het donker gaat achter de uitgaansbuurt
Een gat waar ooit een woonwijk stond
Die zou bouwvallig was dat die nu plaats maakt voor een bank
Maar kijk de kinderen maar kijk de kinderen Scheppen in het zand
Tussen het puin der huizen en rioleringsbuizen een heel nieuw land
De stad lijkt af en toe een beetje op een ziek oud wijf
Dat eens haar ziel verkocht in ruil voor welvaart
En voor macht en nu verstikt in snel verkeer
De planologen staan als toverdokters om haar heen
Daar komen technisch tekenaar en de gemeente aan ze slopen wijk na wijk
De operatie slaagt, de zieke overlijd
Ze scheppen dromen op tekentafels het is een sierlijk mooi lijnenspel
Het is heel kunstig mooi op maquettes maar wie er wonen moet is niet in tel
Want nee ze mete niet me tmensenmaten zoals wij
maar met hun schuifmaat en ze schuiven ons en onze kleine mensenmaat opzij
Maar kijk de kinderen maar kijk de kinderen Scheppen in het zand
Tussen betonnen dozen, tussen de blokkendozen een heel nieuw land
Hoe zal Almere zijn een heel nieuw land
Een stad die uit het niets gemaakt word op de bodem van de zee
Ik ben zo benieuwd hoe Almere zal zijn
Wordthet een ontwerpersdroom of zal Almere de tijd zal het leren
Almere wordt zoals de kinderen doen een stad uit eht niets uit het niets
Almere wordt een stad in de zee wordt een stad
In de zee, Almere in het groen
Almere
La ciudad a veces parece un poco como una hermosa mujer
Que ya no es tan joven y con encanto deliberado
Desviando la atención de viejas heridas
No hacia el barrio en ruinas justo detrás de su estación central
Sino hacia la espléndida arquitectura del siglo XVII
Donde su casa de telas se refleja en el canal
Un cinturón delgado alrededor de su silueta caótica
Y por la noche atrae con anuncios luminosos como dientes falsos al público
Una solterona antigua con joyas falsas, romanticismo restaurado
Pero en la oscuridad detrás del distrito de vida nocturna
Hay un agujero donde solía estar un vecindario
Tan ruinoso que ahora da paso a un banco
Pero mira a los niños, mira a los niños
Creando un nuevo país entre los escombros de casas y tuberías de alcantarillado
La ciudad a veces parece un poco como una anciana enferma
Que una vez vendió su alma a cambio de prosperidad
Y poder y ahora se ahoga en el tráfico rápido
Los urbanistas están como magos a su alrededor
Allí vienen los dibujantes técnicos y el municipio, derriban barrio tras barrio
La operación tiene éxito, la enferma fallece
Ellos crean sueños en planos, es un elegante juego de líneas
Es muy artístico en maquetas, pero quienes deben vivir allí no son importantes
Porque no miden con medidas humanas como nosotros
Sino con su regla y nos empujan a un lado, a nuestra pequeña medida humana
Pero mira a los niños, mira a los niños
Creando un nuevo país entre cajas de concreto, entre bloques de edificios
¿Cómo será Almere, un país completamente nuevo?
Una ciudad creada de la nada en el fondo del mar
Estoy tan ansioso por saber cómo será Almere
¿Será un sueño de diseñadores o el tiempo dirá qué será Almere?
Almere será como los niños, una ciudad de la nada, de la nada
Almere será una ciudad en el mar, será una ciudad
En el mar, Almere en el verde