395px

Tele-Miep

Jasperina de Jong

Call-girl

Hallo?
Oh hallo schat
Allright, allright vanavond half acht in de Schillerbar, bye
Elke man is wel eens eenzaam
's avonds in de grote stad
En hij loopt zich te verkniezen
En hij wil dan wel eens wat
En dan raakt zo'n man natuurlijk
In de warme buurt verdwaald
Maar die warmte valt zo tegen
Want ze wordt te duur betaald
Al die blote lichtekooien
In hun slonzig meubilair
Ach ik wil er niets van zeggen
Maar ze zijn zo ordinair
Oh ze zijn er soms zo dierlijk
Als je even dieper graaft
En ze kleden zich opzichtig
En ze spreken niet beschaafd
Nee dan kan zo'n man veel beter
Naar een telefooncel gaan
Om mijn nummer daar te draaien
Want ik ben zo echt humaan

Ik ben geen snol-girl
Maar ik ben call-girl
Zo'n kleine fijne porseleine babydoll-girl
Zo heel wat anders dan zo'n vuile dweil
Want ik ben een dweil met stijl
Ik heb mijn eigen flat in Zuid
Al waar ik zeer geriefelijk woon
Met al mijn boeken en mijn planten
En mijn eigen telefoon
Ik lees Dante in een duster met een noppie
Want ik heb koppie koppie koppie
Bel maar eens een keertje uit de stad meneer
Als u nog een rooie rug te missen had meneer
Heus u zult zeggen wat een snoezig tiep
Tele-Miep de call-girl

Hallo
Met wie zegt u?
Albert? Hmm Albert?
Ach natuurlijk Albert
Ja natuurlijk kan ik je nog zeg
Stel je voor, ik zou me daar Albert niet meer kunnen he
Mijn eigen Albert, mag ik wel zeggen jaaaaa
Wat of ik zit te doen?
Nou niks he, ik zit net wat te lezen in dat leesboek van Harry Mullisch, weet je wel?
Ja nou, reuze boeiend hoor ja
Maar ehh Albert hmmhmm
D'r zijn een paar dingetjes in dat boek he Albert
Die eh die eh die zijne me nog niet geheel en al duidelijk
Zeg Albert, ehh zou je mij die niet eens een keertje uit kunnen liggen?
Allright, allright, morgenavond half acht in de Schillerbar, bye

Als de eenzaamheid gaan schrijnen
Belt een heer naar tele-Miep
Want dan gaat de zon weer schijnen
Ook al schijnt die in het geniep
Tele-Miep die hebt drie lijnen
Maar dat valt niet altijd mee
Hoor die krengen weer eens dreinen
Ja ze rinkelen night and day
Night and day, you're the ben*
Only you beneath the moon and under the sun
Besser mir to me or far
No matter darling who you are
I think of you, night and day

Het beroep van call-girl meisjes
Is zo enig voor een vrouw
Het is altijd weer wat anders
En zoiets verveelt niet gauw
Oh je kan zo dolgezellig
Zitten bomen aan de bar
Met een leuke jonge kerel
Of een leuke ouwe knar
Maar soms voel je je verlaten
's Middags om een uur of drie
En dan zou je willen praten
En dan weet je niet met wie
En dan zit je maar te peinzen
Met een afgezakt gezicht
En dan bel je maar de brandweer
Of je belt het weerbericht
En dan luister je soms gretig
Naar de juffrouw van de tijd
Of je belt gewoon een nummer
Zo maar uit balorigheid

Hmmmmmmmmmmmmmmm smak, hahahahahahaha

Hallo? Met wie spreek ik zegt u?
Aha mevrouw De Meijer
Zou ik eventjes uw man kunnen spreken?
Het is heel dringend
Oh heb u geen man?
Nou dan hebben we allebei pech gehad he?
Dag mevrouw De Meijer

Ik ben geen snol-girl
Maar ik ben call-girl
Zo'n kleine fijne porseleine babydoll-girl
Zo heel wat anders dan een lellebel
Want ik ben een belledel
Ik ben zo dol op elk goed gesprek meneer
En ook zo dol op elke girocheck meneer
Heus u zult zeggen wat een snoezig tiep
Tele-Miep de call-bril

Tele-Miep

Hallo?
Oh hola cariño
Está bien, está bien, esta noche a las ocho y media en el Schillerbar, adiós
Cada hombre se siente solo
por las noches en la gran ciudad
Y se queda pensando en sí mismo
Y a veces quiere algo más
Y entonces, ese hombre naturalmente
se pierde en el barrio cálido
Pero esa calidez es decepcionante
Porque se paga muy caro
Todas esas prostitutas desnudas
En su mobiliario descuidado
Oh, no quiero decir nada al respecto
Pero son tan vulgares
Oh, a veces son tan animales
Si profundizas un poco
Y se visten de manera llamativa
Y no hablan con educación
No, entonces ese hombre estaría mejor
Yendo a una cabina telefónica
Para marcar mi número allí
Porque soy tan verdaderamente humana

No soy una zorra
Pero soy una call-girl
Una pequeña y delicada muñeca de porcelana
Tan diferente a un trapo sucio
Porque soy un trapo con estilo
Tengo mi propio apartamento en el sur
Donde vivo muy cómodamente
Con todos mis libros y mis plantas
Y mi propio teléfono
Leo a Dante en una bata con lunares
Porque tengo cabeza, cabeza, cabeza
Llame una vez desde la ciudad, señor
Si le sobra un billete rojo, señor
De verdad, dirá qué tipo tan encantador
Tele-Miep, la call-girl

Hola
¿Con quién hablo?
¿Albert? Mmm Albert?
Oh, por supuesto, Albert
Sí, por supuesto que puedo decirte
Imagínate, no podría dejar de hacerlo, Albert
Mi propio Albert, puedo decirlo, sí
¿Qué estoy haciendo?
Nada, solo estoy leyendo ese libro de Harry Mullisch, ¿sabes?
Sí, muy interesante, sí
Pero eh, Albert, hmmhmm
Hay algunas cosas en ese libro
Que aún no me quedan del todo claras
Dime, Albert, ¿podrías explicármelas alguna vez?
Está bien, está bien, mañana a las ocho y media en el Schillerbar, adiós

Cuando la soledad comienza a doler
Un caballero llama a Tele-Miep
Porque entonces el sol vuelve a brillar
Aunque brille en secreto
Tele-Miep tiene tres líneas
Pero eso no siempre es fácil
Escucha a esas malditas quejarse de nuevo
Sí, suenan día y noche
Día y noche, eres el ben*
Solo tú bajo la luna y bajo el sol
Mejor para mí o lejos
No importa, cariño, quién seas
Pienso en ti, día y noche

La profesión de las chicas call-girl
Es tan única para una mujer
Siempre es algo diferente
Y eso no aburre fácilmente
Oh, puedes estar tan agradable
Charlando en el bar
Con un chico joven agradable
O un viejo agradable
Pero a veces te sientes abandonada
Por la tarde, alrededor de las tres
Y solo quieres hablar
Y no sabes con quién
Y te quedas pensando
Con la cara caída
Y entonces llamas a los bomberos
O llamas al pronóstico del tiempo
Y a veces escuchas ansiosamente
A la señorita del tiempo
O simplemente llamas a un número
Solo por diversión

Hmmmmmmmmmmmmmmm smak, jajajajajaja

¿Hola? ¿Con quién hablo, dice?
Ah, señora De Meijer
¿Podría hablar con su esposo un momento?
Es muy urgente
¿Oh, no tiene esposo?
Bueno, entonces ambos hemos tenido mala suerte, ¿verdad?
Adiós, señora De Meijer

No soy una zorra
Pero soy una call-girl
Una pequeña y delicada muñeca de porcelana
Tan diferente a una mujer vulgar
Porque soy una dama con clase
Me encanta cada buena conversación, señor
Y también cada cheque bancario, señor
De verdad, dirá qué tipo tan encantador
Tele-Miep, la call-bril

Escrita por: