De gekkin van de gracht
Let even niet op de toeters en de bellen
Ik heb een fraaie historie te vertellen
Een stevig staaltje, ja nou
Over een schat van een vrouw
Die niettemin werd verguisd als halfzacht
Ze zei alleen: Kom, d'r moet eens wat gebeuren
Ze ging behangen in twee moderne kleuren
Ze koos voor roze en groen
De buurt die zag 't, en toen
Gold ze al gauw als singulier en verdacht
Gold ze al gauw als de gekkin van de gracht
De gekkin van de gracht
Van nummer tweehonderd-acht
Dat is een loeder
Van een moeder
Met kapsones in d'r tas
Die bracht d'r kind al naar de kresj toe
Toen ze zwanger van 'm was
De gekkin van de gracht
Grijpt weer eens boven d'r macht
Daar met die stickers op het raam
En met die hangende cyclaam
Daar woont ze
De gekkin van de gracht
Wat er met roddel al niet valt te bereiken
D'r kwamen allerlei mensen naar d'r kijken
't Was zo'n gedrang en gedoe
Dat zelfs d'r man af en toe
Eens even opkeek van z'n eeuwige krant
Een paar agenten besloten toen tot actie
Dus ze forceerden de deur van de attractie
En vroegen: Licht ons eens in
Mevrouw, is u de gekkin
En zij zei: Nee - en dat was compromittant
Want dat zegt elke gek - dat ligt voor de hand
De gekkin van de gracht
Die ging met man en met macht
Toen in de boeien
En met loeien
De sirenes naar 't Bureau
Op grond van ontoerekenbare levensvatbaarheid of zo
De gekkin van de gracht
Die kreeg een cel voor de nacht
Een stoel, een tafel en een bed
En - laten we zeggen - een toilet
Daar zat ze
De gekkin van de gracht
Ze werd gewekt door gezang en consternatie
Voor het gevang was een grote demonstratie
Een magnifiek legioen
Gekleed in roze en groen
En met een spandoek 'De politie is gek'
Ze zag haar man en haar zoon en haar vriendinnen
D'r dochter vocht zich al bijtende naar binnen
Er ging geen halfuur voorbij
Of zij was buiten en vrij
Daar stond een boom van een kerel - en verrek
Die greep haar vast en hees haar zo in z'n nek
De gekkin van de gracht
Van nummer tweehonderd-acht
Wordt niet veroordeeld
Is een voorbeeld
Voor ons allen, groot en klein
En iedereen zou zo geschift of nog geschifter moeten zijn
De gekkin van de gracht
Die heeft d'r missie volbracht
En in d'r luxe paviljoen
Tussen het roze en het groen
Daar woont ze
Daar woont ze
Daar woont ze
De gekkin van de gracht
La loca del canal
No prestes atención a las fanfarrias y los timbres
Tengo una historia fabulosa que contar
Un caso serio, sí ahora
Sobre una mujer encantadora
Que sin embargo fue vilipendiada como tibia
Ella solo dijo: Vamos, algo tiene que pasar
Se puso a decorar en dos colores modernos
Escogió rosa y verde
El vecindario lo vio, y entonces
Pronto fue considerada singular y sospechosa
Pronto fue considerada la loca del canal
La loca del canal
Del número doscientos-ocho
Esa es una bruja
De madre
Con aires de grandeza en su bolso
Que llevó a su hijo al jardín de infantes
Cuando estaba embarazada de él
La loca del canal
Intenta superarse una vez más
Allí con esas pegatinas en la ventana
Y con esa ciclamen colgante
Allí vive
La loca del canal
Lo que se puede lograr con los chismes
Venían todo tipo de personas a mirarla
Era tanto el alboroto y la multitud
Que incluso su esposo de vez en cuando
Dejaba de leer su eterno periódico
Un par de agentes decidieron entonces actuar
Así que forzaron la puerta de la atracción
Y preguntaron: Ilumínenos
Señora, ¿es usted la loca?
Y ella dijo: No - y eso fue comprometedor
Porque eso lo dice cualquier loco - eso es obvio
La loca del canal
Fue llevada con mano dura
Entonces esposada
Y con sirenas a todo volumen
Hacia la comisaría
Por motivos de viabilidad vital inimputable o algo así
La loca del canal
Recibió una celda por la noche
Una silla, una mesa y una cama
Y - digamos - un retrete
Allí estaba
La loca del canal
Fue despertada por cánticos y consternación
Frente a la cárcel había una gran manifestación
Un magnífico ejército
Vestido de rosa y verde
Y con una pancarta que decía 'La policía está loca'
Vio a su esposo, a su hijo y a sus amigas
Su hija se abrió paso mordiendo para entrar
No pasó media hora
Y ella estaba afuera y libre
Allí estaba un hombre corpulento - y vaya
Que la agarró y la levantó en su cuello
La loca del canal
Del número doscientos-ocho
No es condenada
Es un ejemplo
Para todos nosotros, grandes y pequeños
Y todos deberíamos estar tan chiflados o aún más
La loca del canal
Ha cumplido su misión
Y en su lujoso pabellón
Entre el rosa y el verde
Allí vive
Allí vive
Allí vive
La loca del canal