De seizoenen
Als je jong bent valt de lente eeuwig samen met talenten
Er hangt bloesem aan de bomen en een vogel zingt een lied
En je jeugd bestaat uit zee en zand en zonnige momenten
Maar de seizoenen komen t'rug, de jaren niet
Als de zomer aanbreekt wil je niet verdwalen in 't koren
Je agenda heeft geen ruimte voor plezier en voor verdriet
En je zegt: "Ik heb geen tijd, ik heb al zoveel tijd verloren"
Maar de seizoenen komen t'rug, de jaren niet
Pas in de herfst is voor 't eerst het besef niet te ontlopen
Je ogen vallen open, je hebt je tijd verdaan
Je halve leven werd beheersd door zenuwen en zorgen
De blinde hang naar morgen, de race om 't bestaan
Je armen worden krakerige takken
En als je 't geluk probeert te pakken
Is 't nep of surogaat
Je bent te laat
In de winter ben je vrij om al je dagen te verdromen
Maar, je tijd is om, 't land is leeg, 't regent dat 't giet
Je verlangt met hart en ziel naar nieuwe bloesem aan de bomen
Maar de seizoenen komen terug, de jaren niet
Er zal bloesem komen die je niet meer ziet
Las estaciones
Cuando eres joven, la primavera siempre se junta con talentos
Hay flores en los árboles y un pájaro canta una canción
Tu juventud está llena de mar, arena y momentos soleados
Pero las estaciones regresan, los años no
Cuando llega el verano, no quieres perderte en el trigo
Tu agenda no tiene espacio para la diversión ni la tristeza
Y dices: 'No tengo tiempo, he perdido tanto tiempo'
Pero las estaciones regresan, los años no
Solo en otoño es cuando te das cuenta de que no puedes escapar
Tus ojos se abren, has desperdiciado tu tiempo
Media vida dominada por nervios y preocupaciones
El ciego deseo del mañana, la carrera por la existencia
Tus brazos se vuelven ramas crujientes
Y cuando intentas agarrar la felicidad
Es falso o sustituto
Llegas tarde
En invierno eres libre para soñar despierto todos los días
Pero tu tiempo se acaba, la tierra está vacía, llueve a cántaros
Anhelas con todo tu ser nuevas flores en los árboles
Pero las estaciones regresan, los años no
Habrá flores que ya no verás