Meisje uit de provincie in het magies centrum
Ze zat in Enschede, en vond het leven tam
Want zeg nou zelf, wat is in godsnaam Enschede?
Twee boerenhippies en een lullig beatcafe
En op een dag nam ze de trein naar Amsterdam
Het Magisch Centrum van 't heelal!
In de coupe begon het al
Er zat een knul met een gitaar
En met een lintje in z'n haar
En toen ze eindelijk neerstreek bij het Monument
Waren de stenen daar een zalfje voor d'r krent
Het is begonnen, zei ze zachtjes voor zich heen
Dit is de sien waar al het goeie volk naar snakt
Toch had ze echt nog niet zo vreeslijk gauw contact
Om twee uur 's nachts was ze nog moederziel alleen
Toen ging het regenen, in paniek
Zocht ze haar heil in een portiek
Daar zaten ook, nu had ze beet
Twee Ierse meisjes en een Zweed
Ze zei: Hello, my name is Annie van den Berg
Maar verder wou de conversatie niet zo erg
Toch had ze na een dag of vijf al een vriendin
Met wie ze trouw haar flesje deelde en haar brood
Dat meisje had nooit zoveel honger, want ze spoot
Maar ach, iets lekkers wou d'r af en toe wel in
Al was ze mager en doodsbleek
Het was een meid waar je naar keek
Ze ging zo af en toe gedwee
Met een of and're vogel mee
Om na een uur weer te verschijnen op de Dam
En zij, ze wachtte heel geduldig tot ze kwam
Zelf was ze niet bepaald een veelbegeerde buit
Neem nou dat seksfeest, in dat huis in de Jordaan
Ze zat de hele avond met 'r kleren aan
Want er was niemand die gezegd had: Doe ze uit
Ze had als steeds de pil geslikt
Maar keek uitsluitend wat verschrikt
En toch geleidelijk meer sereen
Naar de taf'relen om zich heen
Die ze in Enschede nog nooit had bijgewoond
Ze rookte Nepal, en werd misselijk, maar niet stoned
Van tijd tot tijd dacht ze wat schamper aan d'r moe
Die had gezegd, ga d'r niet heen, toe blijf bij mij
M'n kind, je gaat er naar de sodemieterij
Ze had er wel vergeten bij te zeggen, hoe
En op een dag zei ze, tot ziens
En toen vertrok ze in d'r jeans
En met die flaphoed op d'r hoofd
Waarin ze zelf nooit had geloofd
En in de trein keek ze nog heel lang uit het raam
En even huilde ze.... Waarom, in Jezusnaam?
Chica de la provincia en el centro de magia
Ella estaba en Enschede, y encontró la vida mansa
Porque dime tú mismo, ¿qué demonios es Enschede?
Dos campesinos hippies y un porquería beatcafe
Y un día ella tomó el tren a Amsterdam
¡El Centro Mágico del Universo!
En el coupé ya comenzó
Había un niño con una guitarra
Y con una cinta en el pelo
Y cuando finalmente aterrizó en el Monumento
¿Las piedras eran un ungüento para sus grosellas?
Ha comenzado, dijo suavemente delante de sí misma
Este es el ver que toda la gente buena anhela
Aún así, ella realmente no tuvo contacto tan rápido
A las dos de la mañana todavía estaba sola el alma de la madre
Luego empezó a llover, entró en pánico
Ella buscó la salvación en un porche
Ella se sentó allí también, ahora tenía un mordisco
Dos chicas irlandesas y un sueco
Ella dijo: Hola, mi nombre es Annie van den Berg
Pero más allá de eso, la conversación no quería tanto
Aún así, después de unos cinco días tuvo una novia
Con quien compartió fielmente su botella y su pan
Esa chica nunca tuvo tanta hambre porque ella chorreó
Pero bueno, algo sabroso quería estar en el
Aunque era flaca y pálida
Era una chica a la que mirabas
Ella fue tan de vez en cuando mansedumbre
Con uno o y 're pájaro a lo largo
Reaparecer en Dam Square después de una hora
Y ella, esperó muy pacientemente hasta que llegó
Ella no era exactamente un botín codiciado
Toma esa fiesta sexual en esa casa en el Jordaan
Se sentó toda la noche con su ropa puesta
Porque no había nadie que dijera: Quítatelos
Siempre había tomado la píldora
Pero miraba exclusivamente lo que asustaba
Y sin embargo, poco a poco más sereno
A las mesas alrededor de ellos
Nunca había asistido a Enschede
Ella fumaba Nepal, y tenía náuseas, pero no apedreada
De vez en cuando pensaba un poco tímida acerca de su cansada
Dijo: «No te vayas, quédate conmigo
Hija mía, vas a la muerte
Ella se olvidó de decir, cómo
Y un día ella dijo: «Adiós
Y luego se fue en sus jeans
Y con esa flafat en su cabeza
En la que nunca se había creído a sí misma
Y en el tren miró por la ventana durante mucho tiempo
Y por un momento ella lloró... ¿Por qué, en el nombre de Jesús?