Spuit
Een foto in de krant, een klein dood meisje
Haar mond half open en haar ogen dicht
Een wipneus en vooruitstekende tanden
Als je het goed bekijkt geen mooi gezicht
Volgens het onderschrift dood aangetroffen
In zo'n pension waar niemand niemand kent
Gelieve de politie op te bellen
Als u per ongeluk familie bent
Ze lijkt zo'n jaar of 17 geworden
Daar ze ook voorlopig op geschat
Want uit haar spullen werd geen mens wat wijzer
Behalve dan dat ze haast niks bezat
De kleren die ze droeg, een plastic tasje
Wat klein geld, en een nogal vuile spuit
Plus 23 duur betaalde dromen
Herkenbaar aan de prikken in haar huid
En het zal natuurlijk best haar eigen schuld zijn
Ik ben niet zo goed thuis op dat gebied
Want wie aan dat soort dingen gaat beginnen
Die vraagt toch om ellende is het niet
Maar ik moet steeds weer naar die foto kijken
En denk: is er nou niemand die haar mist
Ze had mijn eigen dochter kunnen wezen
Hoe weet ik nou eigenlijk dat ze het niet is
Aguja
Una foto en el periódico, una pequeña niña muerta
Con la boca entreabierta y los ojos cerrados
Una nariz respingona y dientes prominentes
Si lo miras bien, no es un rostro bonito
Según el pie de foto, encontrada muerta
En una pensión donde nadie conoce a nadie
Por favor, llame a la policía
Si por casualidad es familia suya
Parece que tenía unos 17 años
Por lo que se puede estimar
Porque de sus pertenencias no se sacó mucha información
Excepto que casi no poseía nada
La ropa que llevaba puesta, una bolsa de plástico
Algo de dinero, y una jeringa bastante sucia
Además de 23 sueños pagados caros
Identificables por las marcas en su piel
Y seguramente sea su propia culpa
No estoy muy familiarizado con ese tema
Porque aquellos que se meten en ese tipo de cosas
Están pidiendo problemas, ¿no es así?
Pero sigo mirando esa foto una y otra vez
Y pienso: ¿no hay nadie que la extrañe?
Podría haber sido mi propia hija
¿Cómo sé realmente que no lo es?