Coups De Coeur
Tu m'as dit
Comme on lancerait un défi
Je te ferai aimer la vie
Et tu m'as dit même
Je t'aime
Tu as mis
Dans mon coeur et dans mon lit
Les redoutables folles
De mon cent-millième
Poème
Mon amour
Tu as brouillé mon parcours
Tu as changé mon discours
Renouvelé mes thèmes
Trop blêmes
A mon tour
Je prends le genre troubadour
Je chante le jour
Le gris des faubourgs
Je te dis "toujours"
Avant toi
Il y avait dans mon coeur étroit
Ma vie en chemin de croix
La mort, ce suprême
Dilemme
Sous mon toit
Il est entré avec toi
Le remède contre le froid
Contre l'effroi
L'effroi
Toi, toi que rien n'effraye
Toi, tu sais les merveilles
Tu tutoies le soleil
Avec toi
Rien n'est pareil
Tu ris de mes certitudes
Tu secoues ma quiétude
Ma foutue solitude
Mes très chères
Vieilles habitudes
Les livres que je lisais
Les mots que je disais
Mes idées, mes projets
Avec toi
Sont sans objet
Tu m'as rendu la lumière
Tu fais fleurir les pierres
Et fais mousser ma bière
Avec toi rien n'est comme hier
Hier
Tu as scié
L'arbre de ma liberté
Mais j'ai pu de la beauté
Avoir le baptême
Idem
Tu m'as lié
Moi l'éternel humilié
A ton supplice familier
Ton cruel totem
Blasphème
Tu me perds
Toi dont les ongles pervers
M'opèrent à coeur ouvert
Dans un requiem
Bohème
Mais je préfère
De tes bras subir les fers
Et te laisser faire
Petit Lucifer
Vivre en ton enfer
Que nos corps
Soient notre unique décor
Le champ clos de nos records
D'amoureux problèmes
L'emblème
Sans remords
Si c'est ce feu qui nous mord
Alors qu'elle tombe sur Gomorrhe
La prude mort
La mort
Hartstocht
Je zei tegen mij
Alsof je een uitdaging lanceert
Ik laat je van het leven houden
En je zei zelfs
Ik hou van je
Je hebt geplaatst
In mijn hart en in mijn bed
De vreselijke gekken
Van mijn honderdduizendste
Gedicht
Mijn liefde
Je hebt mijn pad vertroebeld
Je hebt mijn woorden veranderd
Mijn thema's vernieuwd
Te bleek
Aan mijn beurt
Neem ik de troubadourstijl aan
Ik zing de dag
Het grijs van de buitenwijken
Ik zeg je "altijd"
Voor jou
Was er in mijn smalle hart
Mijn leven als een kruisweg
De dood, dat ultieme
Dilemma
Onder mijn dak
Is hij binnengekomen met jou
Het medicijn tegen de kou
Tegen de angst
De angst
Jij, jij die niets bang maakt
Jij, je kent de wonderen
Je staat naast de zon
Met jou
Is niets hetzelfde
Je lacht om mijn zekerheden
Je schudt mijn rust
Mijn verdomde eenzaamheid
Mijn dierbare
Oude gewoontes
De boeken die ik las
De woorden die ik zei
Mijn ideeën, mijn plannen
Met jou
Zijn zonder doel
Je hebt me het licht teruggegeven
Je laat de stenen bloeien
En laat mijn bier schuimen
Met jou is niets zoals gisteren
Gisteren
Je hebt gezaagd
De boom van mijn vrijheid
Maar ik heb van de schoonheid
De doop gekregen
Evenzo
Je hebt me gebonden
Ik, de eeuwige vernederde
Aan jouw vertrouwde marteling
Jouw wrede totem
Blasfemie
Je verliest me
Jij met je perverse nagels
Die opereren aan mijn open hart
In een requiem
Boheemse
Maar ik geef de voorkeur
Om de ketenen van jouw armen te ondergaan
En je te laten doen
Kleine Lucifer
Leven in jouw hel
Dat onze lichamen
Onze enige decoratie zijn
Het strijdtoneel van onze records
Van liefdesproblemen
Het embleem
Zonder spijt
Als dit vuur ons bijt
Laat dan de preutse dood
De dood
Neerhalen op Gomorra