Voor Geen Geld
Op een mooie warme najaarsdag in Laren
Liep een sprokkelvrouwtje sprokkels te vergaren
Plotseling zag zij een heer tussen de bomen
Die daar eenzaam over dames liep te dromen
Wat-ie droomde liep-ie hardop rond te kramen
't Vrouwtje dacht: Wel foei, de kerel moest zich schamen!
Maar de heer wist echt niet dat-ie werd beluisterd
Anders had-ie wel gezwegen of gefluisterd
Ach, een ieder droomt wel eens
Iets bizars of iets obsceens
Wat-ie aan geen mens vertelt
Voor geen geld
't Sprokkelvrouwtje was een oud en zielig vrouwtje
't Arme mensje beet al jaren op een houtje
Dus toen zij die heer zo hardop hoorde dromen
Is bij haar een eng ideetje opgekomen!
Urenlang bleef zij de kerel achtervolgen
En intussen liep de man maar door te dromen
't Leek wel of-ie liep te bomen met de bomen
Maar tenslotte schreed-ie naar z'n landhuis henen
Prompt gevolgd door 't vrouwtje op haar stramme benen
Zij wist alles van zijn ranzig zieleleven
't Was een psyche om te rillen en te beven
Toen-ie op z'n stoep stond kwam ze plots naar voren
En sluw sprak ze: "Ach, meneer, moet u es horen
'k Zal voor honderd gulden uw geheim bewaren
Anders weet wat u bezielt morgen heel Laren"
Hij riep tegen iemand achter de vitrage:
"Kom es, Fien! Dat ouwe mens hier pleegt chantage"
't Sprokkelvrouwtje sloeg ontzaggelijk aan 't vloeken
En deed onverdroten alles uit de doeken
"Brave vrouw," zei Fien, "Bedankt voor al uw ijver
Maar meneer hier is een veelgelezen schrijver
Wat-ie in 't koele woud liep te verkonden
Da's de plot van zijn roman 'De poel der zonden!'"
Por Ninguna Cantidad de Dinero
En un hermoso y cálido día de otoño en Laren
Una recolectora de leña estaba recolectando leña
De repente vio a un caballero entre los árboles
Que caminaba solitario soñando con damas
Lo que soñaba lo decía en voz alta
La mujer pensó: ¡Qué vergüenza, este tipo debería avergonzarse!
Pero el caballero realmente no sabía que lo estaban escuchando
De lo contrario, habría guardado silencio o susurrado
Oh, todos soñamos alguna vez
Algo extraño o algo obsceno
Que no le contamos a nadie
Por ninguna cantidad de dinero
La recolectora de leña era una mujer vieja y triste
La pobre mujer había estado pasando penurias durante años
Así que cuando escuchó al caballero soñar en voz alta
¡Se le ocurrió una idea malvada!
Pasó horas siguiendo al caballero
Y mientras tanto, el hombre seguía soñando
Parecía que estaba charlando con los árboles
Pero finalmente se dirigió a su casa de campo
Seguido de cerca por la mujer con sus piernas rígidas
Ella sabía todo sobre su repugnante vida interior
Era una psique para estremecerse y temblar
Cuando él estaba en su puerta, ella se acercó de repente
Y astutamente dijo: "Oh, señor, escuche esto
Por cien florines guardaré su secreto
De lo contrario, todo Laren sabrá lo que lo motiva mañana"
Él gritó a alguien detrás de las cortinas:
"¡Ven, Fien! Esta anciana está chantajeando"
La recolectora de leña comenzó a maldecir intensamente
Y sin descanso reveló todo
"Mujer valiente", dijo Fien, "Gracias por todo su esfuerzo
Pero este señor es un escritor muy leído
Lo que estaba proclamando en el frío bosque
¡Es la trama de su novela 'El estanque de los pecados!'"