Zondagmiddag In 't Zwart
Zondagmiddag, in 't zwart
Gaan ze samen door de regen
Langs vanouds bekende wegen
Onverbiddelijk van start
Naar 't kerkhof, keer op keer
Eerst een bosje bloemen kopen
En de mensen die daar lopen
Zeggen: "Kijk, daar gaan ze weer"
Hij bezoekt z'n eerste vrouw
Die was nooit zo best in orde
Ze is niet al te oud geworden
En hij denkt: Daar lig je nou
Zij bezoekt haar eerste man
Die werd eensklaps overreden
Daaraan is-ie overleden
En ze denkt: Daar lig je, Jan
Zij bezoekt haar eerste man
En ze mompelt zacht: "Verdomme
Jan, je gaf geen donder om me
Wat ik je nooit vergeven kan"
Hij bezoekt z'n eerste vrouw
En hij praat met 't verleden
"Ik rust eindelijk in vrede
Nou ik niet meer slaap naast jou"
En daar gaan ze met z'n bei
Handen vast ineengevlochten
Naar hun bijna uitverkochte
Voorraad dagen, hij en zij -
Samen, samen, eindelijk safe
Rustig, rustig passagieren
Zondag is er om te vieren
Dat er nog iets overbleef.
Domingo por la tarde, de luto
Domingo por la tarde, de luto
Caminan juntos bajo la lluvia
Por caminos conocidos de siempre
Implacablemente, comienzan
Hacia el cementerio, una y otra vez
Primero compran un ramo de flores
Y la gente que pasa por ahí
Dice: 'Mira, ahí van de nuevo'
Él visita a su primera esposa
Que nunca estuvo muy bien
No llegó a ser muy vieja
Y él piensa: 'Ahí yaces ahora'
Ella visita a su primer esposo
Que fue atropellado repentinamente
Y así falleció
Y ella piensa: 'Ahí yaces, Jan'
Ella visita a su primer esposo
Y murmura suavemente: 'Maldición
Jan, nunca te importé un comino
Lo que nunca podré perdonarte'
Él visita a su primera esposa
Y habla con el pasado
'Finalmente descanso en paz
Ahora que ya no duermo a tu lado'
Y allí van los dos juntos
Manos entrelazadas
Hacia sus días casi agotados
Él y ella -
Juntos, juntos, finalmente a salvo
Tranquilos, tranquilos paseando
El domingo es para celebrar
Que algo aún quedó.