395px

La Fanfarria del Hambre y la Sed

Jenny Arean

De Fanfare Van Honger En Dorst

Ze liepen in Gent rond
Ze waren met zessen
Ze kwamen van nergens
Gingen nergens naar toe
Vanaf de terrassen
In de koffiehuizen
Bekeken ze de mensen
En hun drukke gedoe
Ze liepen hun hoofd in de wolken
En werden dan wakker met honger en dorst
En iedereen riep: kijk daar gaat de fanfare
De fanfare van honger en dorst
De fanfare van honger en dorst

Ze hadden geen geld
Om eten te kopen
Maar ze wisten voor alles
Het juiste adres
Mosselen bij Leentje
En frieten bij Helga
En Annie bewaarde voor hun ziel wel een fles
En elke nacht nog net voor het slapen
De laatste vijf Franken in Eddy's jukebox
A hard rain's gonna fall
Ze zongen het allemaal samen
Met de fanfare van honger en dorst
De fanfare van honger en dorst

En kwam er een vrouw
Die een van hen meenam
Dan namen ze afscheid
En zegde vaarwel
De fanfare trok verder
Met minder leden
De toon in mineur
De begrepen het wel
Maar er was nooit een vrouw
Die mooier kon zingen
Dan onze fanfare van honger en dorst
Dus het duurde nooit lang
Of ze waren weer samen
Met de fanfare van honger en dorst
De fanfare van honger en dorst

Ach wie van hen had
Toch ooit durven denken
Dat ieder van hen
Voorgoed weg zou gaan
Ze hebben toen zelf
De fanfare ontbonden
Ze hebben als iedereen
De prijs zwaar betaald
De prijs van de vrijheid
In ruil voor wat centen
Een baan bij de bank
Of een auto, een kind
Maar ergens in de stad
Speelt de nieuwe fanfare
Nieuwe fanfare van honger en dorst
Een nieuwe fanfare van honger en dorst

La Fanfarria del Hambre y la Sed

Caminaban por Gante
Eran seis en total
Venían de la nada
No iban a ningún lugar
Desde las terrazas
En los cafés
Observaban a la gente
Y su ajetreo
Caminaban con la cabeza en las nubes
Y despertaban con hambre y sed
Y todos gritaban: ahí va la fanfarria
La fanfarria del hambre y la sed
La fanfarria del hambre y la sed

No tenían dinero
Para comprar comida
Pero sabían
El lugar adecuado para todo
Mejillones en casa de Leentje
Y papas fritas en Helga
Y Annie guardaba una botella para sus almas
Y cada noche antes de dormir
Ponían las últimas cinco monedas en la rockola de Eddy
Va a caer una fuerte lluvia
Todos la cantaban juntos
Con la fanfarria del hambre y la sed
La fanfarria del hambre y la sed

Y si una mujer
Se llevaba a uno de ellos
Se despedían
Y decían adiós
La fanfarria seguía su camino
Con menos miembros
El tono era triste
Ellos lo entendían
Pero nunca hubo una mujer
Que pudiera cantar más hermoso
Que nuestra fanfarria del hambre y la sed
Así que no pasaba mucho tiempo
Y estaban juntos de nuevo
Con la fanfarria del hambre y la sed
La fanfarria del hambre y la sed

Oh, ¿quién de ellos
Habría imaginado alguna vez
Que cada uno de ellos
Se iría para siempre?
Entonces ellos mismos
Disolvieron la fanfarria
Como todos los demás
Pagaron un alto precio
El precio de la libertad
A cambio de unos centavos
Un trabajo en el banco
O un auto, un hijo
Pero en algún lugar de la ciudad
Suena la nueva fanfarria
La nueva fanfarria del hambre y la sed
Una nueva fanfarria del hambre y la sed

Escrita por: