Op zijn zondags
Een jong gezin op zondag aan de wandel
De man loopt nogal duidelijk voorop
De vrouw draagt een japon met zomersproeten
De kleine heeft haar vaders hondekop
Ze waren op visite bij haar ouders
Die zeer genoten van de zondagsrust
Dus hebben ze alleen maar soep gegeten
Hij heeft zijn schoonfamilie nooit gelust
Het park lijdt sterk onder de recreatie
Het paar betrekt een haveloze bank
In weerwil van een mokkende bejaarde
Die middenin blijft zitten, godzijdank
Het kindje mag zich eventjes ontspannen
Een woefwoef van een vrij omvangrijk ras
Staat vriendelijk over haar jurk te kwijlen
En loopt haar dan omver tegen het gras
De zon begint hem aardig op te zetten
Een lieve oom die veel van kind'ren houdt
Kijkt om zich heen en doet zijn das wat losser
En krijgt het ogenblikkelijk benauwd
Een meisje met haar puistige verkering
Denkt: hield hij nou zijn handen maar eens thuis
Om zich er verder maar bij neer te leggen
Want zo veel heeft ze ook weer niet in huis
De man en vrouw besluiten op te stappen
Want hun conflict kan toch al niet meer stuk
De vader pakt zijn dochter bij de lurven
Het wordt weer tijd voor huiselijk geluk
Zo straks een kopje thee en boterhammen
Vervolgens de tv met sport in beeld
En daarna heel de avond ruzie maken...
Dat is het enige wat nooit verveeld
En domingo
Una joven familia paseando en domingo
El hombre camina claramente adelante
La mujer lleva un vestido con pecas veraniegas
La niña tiene la cabeza de perro de su padre
Estaban de visita en casa de sus padres
Quienes disfrutaban mucho del descanso dominical
Así que solo comieron sopa
Él nunca ha soportado a su familia política
El parque sufre mucho por la recreación
La pareja ocupa un banco desvencijado
A pesar de una anciana gruñona
Que se queda sentada en medio, gracias a Dios
La niña puede relajarse un momento
Un perro de raza bastante grande
Le babea amablemente sobre el vestido
Y luego la tira al suelo
El sol comienza a calentar
Un tío amable que adora a los niños
Mira a su alrededor y afloja su corbata
Y se siente inmediatamente sofocado
Una chica con su novio con granos
Piensa: ojalá mantuviera sus manos quietas
Para luego resignarse
Porque al final, ella tampoco tiene mucho que ofrecer
El hombre y la mujer deciden irse
Porque su conflicto ya no puede empeorar
El padre agarra a su hija por los pelos
Es hora de volver a la felicidad hogareña
Un té y sándwiches más tarde
Luego la televisión con deportes
Y después pelear toda la noche...
Eso es lo único que nunca aburre