395px

Hogar de huérfanos

Jenny Arean

Weeshuis

In stilte blijft dit dapper huis
Al weet het dat het is verlaten
Het hoort geen mensen in zich praten
En niemand komt er meer in thuis

Zo'n stoel waarop zij heeft gezeten
Beklaagd misschien zichzelf, wie weet
Net als de sporen in het kleed
Door voetgeschuifel uitgesleten

Vertel een tafel van de dood
Beveel de muren om te treuren
Beklaag de ramen en de deuren
En ook degene die ze sloot

En in de lade van de kast
Ligt een verleden opgebaard
In brieven, foto's lang bewaard
Een doos waarin haar leven past

Wie wil die doos met oud papier
Wie wil van oma's sentimenten
Oom Karel niet, die wil d'r centen
Oom Henk haar ketting met saffier

Ik draai de hoofdkraan stevig dicht
En zet de schakelaar op uit
Voor ik de deur achter me sluit
Zie ik dit huis is geen gezicht

Nee, geen gezicht zonder de vrouw
Die leefde op het ritme van de uren
En vroeg: hoe lang het nog moest duren
Voor zij bij hem terug zijn zou

En trouw blijft, zie ik door de ruit
Haar weeshuis op haar wachten
Het denkt: het staat een pan op het fornuis
Ze komt gewoon wat later thuis

Hogar de huérfanos

En silencio permanece esta valiente casa
Aunque sabe que está abandonada
No escucha a la gente hablar dentro de ella
Y nadie vuelve a entrar en casa

Una silla en la que ella se sentaba
Quizás se lamenta a sí misma, quién sabe
Al igual que las huellas en la alfombra
Desgastadas por el arrastre de pies

Declara una mesa de la muerte
Ordena a las paredes que lloren
Lamenta las ventanas y las puertas
Y también a aquellos que las cerraron

Y en el cajón del armario
Yace un pasado expuesto
En cartas, fotos guardadas por mucho tiempo
Una caja en la que cabe su vida

¿Quién quiere esa caja con papel viejo?
¿Quién quiere los sentimientos de la abuela?
Tío Karel no, él quiere su dinero
Tío Henk su collar con zafiro

Cierro fuertemente la llave principal
Y apago el interruptor
Antes de cerrar la puerta detrás de mí
Veo que esta casa no tiene buena pinta

No, no tiene buena pinta sin la mujer
Que vivía al ritmo de las horas
Y se preguntaba: ¿cuánto más debía durar
Para que ella regresara a él?

Y fielmente, veo a través de la ventana
Su hogar de huérfanos esperando por ella
Piensa: hay una olla en la estufa
Ella simplemente llegará un poco más tarde a casa

Escrita por: