Als je in de hemel heel goed leeft...
Als je in de hemel heel goed leeft
Dan mag je naar de aarde
Als panda, cactus, primula
Als kreeft, als wijkagent
Of als een kudde paarden
Als je in de hemel heel goed leeft
Dan mag je naar de aarde
De hemel is een grote hel
De hemel is een ramp
Saai en doods, het lijkt er wel
Een humanistisch kennismakingskamp
De hele dag loopt Martin Luther King je aan je kop te zeiken
En elke avond Socutera, Ikon, Kenmerk en de Wilde Ganzen kijken
Alles is verantwoord, heeft diepgang en een doel
Een eeuwigdurend dan-heb-ik-zoiets-van-best-heel-goed-wijgevoel
En op den duur komt je dat zweven echt mijlenver je keelgat uit
Dan wil je wel weer eens een keertje wat beleven
Joh, dan moet je er gewoon weg, tussenuit
Dan snak je naar de wet van Newton
Naar vuile oceanen, kinderleed
Naar heel erg nodig naar de plee toe moeten
Midden in een stad waar je de weg niet weet
Daarna verlang je naar een knetterende ruzie
Naar chemisch afval in de Rijn
Naar de gevolgen van een kernfusie
De televisiebeelden van de van de spoorlijn afgeraakte Indiase trein
Of naar een regenbui in de Ardennen waar je ligt te slapen in een lekke tent
Of dat je uit een luie ligstoel ziet hoe of je kind een drukke straat op rent
Of dat je moeder in een rusthuis je plotseling niet meer herkent
En dan weet je weer dat je op aarde in de hemel bent
Si vives muy bien en el cielo...
Si vives muy bien en el cielo
Entonces puedes venir a la tierra
Como panda, cactus, primula
Como langosta, como policía de barrio
O como una manada de caballos
Si vives muy bien en el cielo
Entonces puedes venir a la tierra
El cielo es un gran infierno
El cielo es un desastre
Aburrido y muerto, así parece
Un campamento de presentación humanista
Todo el día Martin Luther King te está molestando
Y cada noche ves Socutera, Ikon, Kenmerk y los Gansos Salvajes
Todo es responsable, tiene profundidad y un propósito
Una sensación de 'así está bien' que dura eternamente
Y al final, todo ese flotar te cansa de sobremanera
Entonces simplemente quieres vivir algo de nuevo
Oye, simplemente debes irte, escapar
Entonces anhelas la ley de Newton
Los océanos sucios, el sufrimiento infantil
Tener que ir muy urgente al baño
En medio de una ciudad donde no conoces el camino
Después anhelas una pelea estruendosa
La contaminación química en el Rin
Las consecuencias de una fusión nuclear
Las imágenes televisivas del tren indio descarrilado
O una lluvia en las Ardenas donde duermes en una tienda con goteras
O ver desde una cómoda tumbona cómo tu hijo corre hacia una calle concurrida
O que tu madre en un asilo de repente ya no te reconozca
Y entonces recuerdas que estás en el cielo en la tierra