Santa Lucia
Partono e bastimente
P'e terre assaje luntane
Cantano a buordo: So napulitane!
Cantano pe tramente
O golfo già scompare
E a luna, a mmiez'o mare
Nu poco e Napule
Lle fa vede
Santa Lucia
Luntano a tte
Quanta malincunia!
E sonano, ma e mmane
Trèmmano n'copp'e ccorde
Quanta ricorde, ahimè, quanta ricorde!
E o core num o sane
Nemmeno cu e ccanzone
Sentenno voce e suone
Sse mette a cchiagnere
Ccà vo turnà!
Sse gira o munno sano
Sse va a cerca furtuna
Ma quanno sponta a luna
Luntano a Napule
Num sse po sta!
Santa Lucia, ttu tiene
Solo nu poco e mare
Ma, cchiù luntana staje, cchiù bbella pare!
È o canto d'e sseirene
Ca tesse ancora e rrezze
Core, num vo ricchezze
Ssi è nato a Napule
Ce vo muri!
Santa Lucia
Luntano a tte
Quanta malincunia!
Santa Lucía
Parten y se van
A tierras muy lejanas
Cantan a bordo: ¡Soy de Nápoles!
Cantan por la mente
El golfo ya se pierde
Y la luna, en medio del mar
Un poco de Nápoles
Te hace ver
Santa Lucía
Lejos de ti
¡Cuánta melancolía!
Y suenan, pero las manos
Temblando sobre las cuerdas
¡Cuántos recuerdos, ay, cuántos recuerdos!
Y el corazón no se sana
Ni siquiera con las canciones
Sintiendo voces y sonidos
Se pone a llorar
¡Aquí quiero volver!
Se gira el mundo sano
Se va a buscar fortuna
Pero cuando asoma la luna
Lejos de Nápoles
¡No se puede estar!
Santa Lucía, tú tienes
Solo un poco de mar
Pero, cuanto más lejos estás, ¡más bella pareces!
Es el canto de las sirenas
Que aún teje las redes
Corazón, no quiero riquezas
Si he nacido en Nápoles
¡Quiero morir!
Santa Lucía
Lejos de ti
¡Cuánta melancolía!