Wootton Bassett Town
Hourglass sands run through my veins like blood draining from a salty wound.
Mad mars forgets the cost of strife, serves no longer, purpose in my life.
I lie in sweat, cry others' tears and write a letter to my mum,
My wife, my god unheard, unseen, who never thinks to intervene.
Oh, what pain and oh, what lie has called to us, from heaven on high?
This cruel and harsh sweet punishment for follies acted, leaves us spent.
Long road to baghdad, then persian hordes?
Where will we stop to sheath our swords?
Ieds lie patient, sleeping, wake when soldier boots come creeping.
Hourglass sands run through my veins like blood draining from a salty wound.
Mad mars forgets the cost of strife, serves no longer, purpose in my life.
Down this dusty scorched wind-blast track, eyes facing forward, ne'er look back.
As rain comes down on wootton bassett town, black hearses crawl and church bells sound.
Bikers, burghers line the kerbs; a politician, a highness royal.
Chance shoppers, tradesmen, stiffly stand and shed their tears for the military man.
Wootton Bassett Stad
Zand van de zandloper stroomt door mijn aderen als bloed dat uit een zoute wond lekt.
De gekke Mars vergeet de prijs van strijd, heeft geen doel meer in mijn leven.
Ik lig in het zweet, huil om andermans tranen en schrijf een brief aan mijn moeder,
Mijn vrouw, mijn god, ongehoord, ongezien, die nooit denkt te interveniëren.
Oh, welke pijn en oh, welke leugen heeft ons geroepen, vanuit de hemel daarboven?
Deze wrede en harde zoete straf voor de dwaasheden die we hebben begaan, laat ons uitgeput achter.
Lange weg naar Bagdad, dan Perzische horden?
Waar zullen we stoppen om onze zwaarden te sheathe?
IED's liggen geduldig, slapend, worden wakker als soldatenlaarzen komen sluipen.
Zand van de zandloper stroomt door mijn aderen als bloed dat uit een zoute wond lekt.
De gekke Mars vergeet de prijs van strijd, heeft geen doel meer in mijn leven.
Langs dit stoffige, verbrande, winderige pad, met de ogen vooruit, nooit omkijkend.
Als de regen valt op Wootton Bassett Stad, kruipen zwarte rouwauto's en klinkt het kerkgelui.
Bikers, burgers staan langs de stoep; een politicus, een koninklijke hoogheid.
Kanswinkeliers, ambachtslieden staan stijf en laten hun tranen voor de militaire man.
Escrita por: Ian Anderson