Een Mijnheer
Luistert naar de droevige avonturen
Naar de vele zorgen, de angst en pijn
Die een kleine man steeds maar moest verduren
Omdat hij zo graag beroemd wou zijn
Hij was zomaar een mijnheer
Z'n pa was een mijnheer
Z'n broer was een mijnheer
Hijzelf was een mijnheer, niets meer
Om zijn naam vermeld te zien in de kranten
Sprong hij op een dag, bevend als een riet
Midden in de Seine, ver van de kanten
Maar de journalisten zagen 't niet
'n Brave burger bracht hem weer op het droge
En verwarmde hem met een glas cognac
Zo bracht dus zijn ferm en manmoedig pogen
Hem in plaats van roem slechts een druipnat pak
Nooit zag men zijn foto op aanplakborden
Nooit verscheen zijn beeltenis in de krant
En om, hoe dan ook, toch befaamd te worden
Stak hij het gebouw van de krant in brand
Toen hij daarna riep: "Ik heb 't aangestoken!"
Hoonde men: "Daarvoor ben jij veel te bang"
Toen heeft men 'n and're sukkel opgedoken
Die heel vlot bekende, na zachte dwang
Toch kwam de beroemdheid nog in z'n leven
Dat geluk kwam sluipend en onverwacht
Voor een misdaad die hij niet had bedreven
Werd hij opgepikt en ter dood gebracht
En de roem viel over hem als 'n lawine
Zijn wat bleke kop kwam in elke krant
Toen hij sneefde onder de guillotine
Was hij 'n beroemdheid in 't hele land
Hij werd meer dan een mijnheer
Z'n pa bleef een mijnheer
Z'n broer bleef een mijnheer
Maar hij verwierf zich roem en eer
Maar een drukfout kwam zijn geluk bederven
Z'n naam werd in de kranten verkeerd gespeld
Zo bleef hij dus, ondanks zijn moedig streven
Zomaar een mijnheer, gen befaamde held
Un Señor
Escucha las tristes aventuras
Las muchas preocupaciones, el miedo y el dolor
Que un hombre pequeño tuvo que soportar constantemente
Porque quería ser famoso
Él era simplemente un señor
Su padre era un señor
Su hermano era un señor
Él mismo era un señor, nada más
Para ver su nombre en los periódicos
Un día saltó, temblando como una caña
En medio del Sena, lejos de las orillas
Pero los periodistas no lo vieron
Un buen ciudadano lo sacó del agua
Y lo reconfortó con un vaso de coñac
Así que su valiente y valeroso intento
En lugar de fama solo le trajo un traje empapado
Nunca se vio su foto en carteles
Nunca apareció su imagen en el periódico
Y para ser famoso de alguna manera
Prendió fuego al edificio del periódico
Cuando luego gritó: '¡Yo lo prendí fuego!'
Se burlaron: 'Para eso eres demasiado cobarde'
Entonces sacaron a otro tonto
Que confesó muy rápido, después de una leve presión
Sin embargo, la fama llegó a su vida
Esa felicidad llegó sigilosa e inesperada
Por un crimen que no había cometido
Fue arrestado y condenado a muerte
Y la fama cayó sobre él como una avalancha
Su cabeza un poco pálida salió en todos los periódicos
Cuando cayó bajo la guillotina
Se convirtió en una celebridad en todo el país
Él se convirtió en más que un señor
Su padre siguió siendo un señor
Su hermano siguió siendo un señor
Pero él se ganó fama y honor
Pero un error tipográfico arruinó su suerte
Su nombre fue mal escrito en los periódicos
Así que, a pesar de su valiente esfuerzo
Simplemente siguió siendo un señor, no un héroe famoso