O Mar
MAR!
Tinhas um nome que ninguém temia
Era um campo macio de lavrar
Ou qualquer sugestão que apetecia...
MAR!
Tinhas um choro de quem sofre tanto
Que não pode calar-se nem gritar
Nem aumentar nem sufocar o pranto...
MAR!
Fomos então a ti cheios de amor!
E o fingido lameiro a soluçar,
Afogava o arado e o lavrador!
MAR!
Fomos então a ti cheios de amor!
E o fingido lameiro a soluçar,
Afogava o arado e o lavrador!
MAR!
Enganosa sereia rouca e triste!
Foste tu quem nos veio namorar,
E foste tu depois que nos traíste!
MAR!
E quanto terá fim o sofrimento!
E quando deixará de nos tentar
O teu encantamento!
MAR!
E quanto terá fim o sofrimento!
E quando deixará de nos tentar
O teu encantamento!
El mar
MAR!
Tenías un nombre que nadie temía
Era un campo blando para arar
O cualquier sugerencia que quisiera
MAR!
Tuviste un llanto de aquellos que sufren tanto
¿Quién no puede callarse o gritar?
Ni aumentar ni sofocar el llanto
MAR!
Estábamos entonces llenos de amor para usted!
Y el farsante lameiro sollozando
¡Ahogó el arado y el granjero!
MAR!
Estábamos entonces llenos de amor para usted!
Y el farsante lameiro sollozando
¡Ahogó el arado y el granjero!
MAR!
Engaño, ronquera y sirena triste!
Tú eres el que vino a salir con nosotros
¡Y fuiste tú después de traicionarnos!
MAR!
¡Y cuánto terminará el sufrimiento!
¿Y cuándo dejarás de tentarnos?
¡Tu encantamiento!
MAR!
¡Y cuánto terminará el sufrimiento!
¿Y cuándo dejarás de tentarnos?
¡Tu encantamiento!
Escrita por: João Braga / Miguel Torga