Fujimoto's Theme
ゆめはどこにすてたのか
yume wa doko ni suteta no ka
あいはいつわすれたのか
ai wa itsu wasureta no ka
なみだはもうでなくなった
namida wa mou denakunatta
つかれはてたこのほしで
tsukare hateta kono hoshi de
せつなにいきるひとびと
setsuna ni ikiru hitobito
きぼうなんてわすれたように
kibou nante wasureta youni
かみがまちにあふれ
kami ga machi ni afure
みちびくこともない
michibiku koto mo nai
わたしはどこへかえればいい
watashi wa doko he kaereba ii?
だれかをきずつけるなら
dareka wo kizutsukeru nara
だれともあわずにいたい
dare tomo awazu ni itai
だからひとりとおくへゆく
dakara hitori tooku he yuku
うみはそのふかさをかえ
umi wa sono fukasa wo kae
そらはおもくなりすぎた
sora wa omoku nari sugita
かわっていくなにもかもが
kawatteiku nanimo kamo ga
おんなはいつもきまぐれ
onna wa itsumo kimagure
おとこはいつもきずつき
otoko wa itsumo kizutsuki
こころとざすこいするたび
kokoro tozasu koi suru tabi
かみがまちにあふれ
kami ga machi ni afure
みちびくこともない
michibiku koto mo nai
わたしはどこへかえればいい
watashi wa doko he kaereba ii?
さんごはおんなとちがい
sango wa onna to chigai
うつくしいのにはかない
utsukushii no ni hakanai
だからまもりたくなるのさ
dakara mamoritakunaru no sa
すべてつつんだうみは
subete tsutsunda umi wa
すべてをゆるすははおや
subete wo yurusu hahaoya
だからひとりうみにかえる
dakara hitori umi ni kaeru
Fujimoto's Thema
Waar heb je je dromen gelaten?
Wanneer ben je de liefde vergeten?
De tranen komen niet meer vrij.
Op deze uitgeputte wereld
Leven mensen in het moment,
Alsof ze de hoop zijn vergeten.
De goden overspoelen de stad,
Ze wijzen ons niet meer de weg.
Waar moet ik naartoe om terug te keren?
Als ik iemand pijn doe,
Wil ik met niemand meer omgaan.
Daarom ga ik alleen verder weg.
De zee verandert in zijn diepte,
De lucht is te zwaar geworden.
Alles wat verandert, doet pijn.
Vrouwen zijn altijd onvoorspelbaar,
Mannen raken altijd gekwetst,
Telkens als de liefde ons hart sluit.
De goden overspoelen de stad,
Ze wijzen ons niet meer de weg.
Waar moet ik naartoe om terug te keren?
Koraal is anders dan vrouwen,
Het is mooi, maar ook kwetsbaar.
Daarom wil ik het beschermen.
De zee omarmt alles,
De moeder vergeven alles,
Daarom keer ik alleen terug naar de zee.