The Court Jester (feat. Fukase)
I am the jester, my job's to entertain
And it seems that soon enough it too will be my job to reign
Over all that you see, over all that you know
As the king is slowly dying, any moment he could go
Yes the king is slowly dying, any moment he will go
Oh! Sweet memories, come rushing back to me
As I trace my fingers on these haggard walls within your keep
Though my exile still stands, I heard my duty call to me
Because I am the court jester, I've grown tired of my sleep
After all, I am the jester, and I've tired of my sleep
What good is a crown if the brow it sits on is that of a dead man
I'll wear my cap and painted smile with pride
My trusty baton in my hand
And you will see me, sire, I'll make my way back to you
You cannot stop me sire, your time is up, I see right through you
Though resolute you may pretend to be inside your walls
The people soon will realize that your feeble body can't forestall
The inevitable end that we all will one day meet
You are human, you are dying, yes I know it's bittersweet
But you knew this day would come, and you can't borrow steal or cheat
Yes, your maker gave you time
But you've run out, and soon you'll meet
I was awoken by some nibbling in my brain
A single thought, just like a knot, a stone, a weight I can't explain
That sat there pulling me to consciousness and waking soon I found
Myself entrenched in ancient earth
With roots and vines my arms were bound
And in this post-hibernal state my mind
Was filled with clouds of doubt
Were these my memories? Or something else?
And soon I felt the urge to get out
Tearing, ripping, painful as it was
Vines and leaves gave way easy just because
All that's left in this world is decay
Soon I knew what caused me to awake
With a newfound memory after rest
I felt something bubbling in my chest
Soon I felt myself losing control
Peals of laughter rang into the distance from my soul
I cannot recognize a single thing in front of me
The world as I knew it now is gone, is this reality?
Absurd and nonsensical, fantastical and daft
All that is left to do is sit right down and laugh
Hee hee hee
Oh this world that I left you in
Has been tainted now by your sin
And as such I have now taken it upon myself
To reinstate the reign of laughter and in health I will return
Oh I am making my way back I will return
Soon the people will remember the reason why they burn
And the fires in their might will start to turn
Pointing fists and shouting out with no more reason concern
Soon you will see! The world will turn upon its head again!
Just you hope that you can see it 'fore you're dead!
Foolish king, you sit in empty meaning on your throne
But in my time away you've ended up alone
Oh, all the power in the world could never save you now
As the time at which your curtain's called draws nearer
Get ready to take your bow
The age of reason is now drawing to a close!
And now I, the mere court jester, will his majesty depose
I will tip the gilded throne, in me the people will repose
Because I am the court jester, not all thorns come with a rose
After all, I am the jester, and this future I propose
Let the fool, let me, the jester, bring the olden tales to close
Let the fool, let me, the jester, a new saga now compose
De Hofnar (feat. Fukase)
Ik ben de nar, mijn taak is vermaak
En het lijkt erop dat het binnenkort ook mijn taak zal zijn om te heersen
Over alles wat je ziet, over alles wat je weet
Terwijl de koning langzaam sterft, kan hij elk moment gaan
Ja, de koning is langzaam aan het sterven, elk moment kan hij gaan
Oh! Zoete herinneringen, ze komen weer bij me terug
Terwijl ik met mijn vingers over deze gehavende muren in jouw kasteel ga
Hoewel mijn ballingschap nog steeds voortduurt, hoorde ik mijn plicht me roepen
Want ik ben de hofnar, ik ben moe van mijn slaap
Tenslotte, ik ben de nar, en ik ben moe van mijn slaap
Wat heeft een kroon voor zin als het op het voorhoofd van een dode man zit?
Ik zal mijn muts en geschilderde glimlach met trots dragen
Mijn trouwe baton in mijn hand
En je zult me zien, sire, ik zal mijn weg terug naar jou maken
Je kunt me niet stoppen, sire, jouw tijd is om, ik zie dwars door je heen
Hoewel je vastberaden doet binnen je muren
Zal het volk snel beseffen dat jouw zwakke lichaam niet kan uitstellen
Het onvermijdelijke einde dat we allemaal ooit zullen ontmoeten
Je bent menselijk, je sterft, ja, ik weet dat het bitterzoet is
Maar je wist dat deze dag zou komen, en je kunt niet lenen, stelen of bedriegen
Ja, je maker gaf je tijd
Maar je hebt het opgebruikt, en binnenkort zul je ontmoeten
Ik werd wakker door wat geknaag in mijn hoofd
Een enkele gedachte, net als een knoop, een steen, een gewicht dat ik niet kan uitleggen
Die daar zat en me naar bewustzijn trok en al snel vond ik
Mezelf ingeklemd in oude aarde
Met wortels en takken waren mijn armen gebonden
En in deze post-hibernale staat was mijn geest
Vervuld met wolken van twijfel
Was dit mijn herinneringen? Of iets anders?
En al snel voelde ik de drang om eruit te komen
Scheuren, scheuren, pijnlijk zoals het was
Wortels en bladeren gaven gemakkelijk toe, gewoon omdat
Alles wat over is in deze wereld is verval
Al snel wist ik wat me deed ontwaken
Met een nieuwe herinnering na rust
Voelde ik iets borrelen in mijn borst
Al snel voelde ik dat ik de controle verloor
Lachsalvo's klonken in de verte vanuit mijn ziel
Ik kan niets herkennen wat voor me staat
De wereld zoals ik die kende is nu weg, is dit de realiteit?
Absurd en onzinnig, fantastisch en dwaas
Alles wat overblijft is gewoon zitten en lachen
Hee hee hee
Oh deze wereld die ik je heb achtergelaten
Is nu besmet door jouw zonden
En daarom heb ik het nu op me genomen
Om het rijk van het lachen te herstellen en in gezondheid zal ik terugkeren
Oh ik maak mijn weg terug, ik zal terugkeren
Al snel zullen de mensen zich de reden herinneren waarom ze branden
En de vuren in hun kracht zullen beginnen te draaien
Met gebalde vuisten en schreeuwend zonder reden of zorg
Al snel zul je zien! De wereld zal weer op zijn kop staan!
Hoop maar dat je het kunt zien voordat je dood bent!
Dwaas koning, je zit in lege betekenis op je troon
Maar in mijn afwezigheid ben je alleen geëindigd
Oh, alle macht in de wereld kan je nu nooit meer redden
Terwijl de tijd waarop jouw gordijn valt dichterbij komt
Maak je klaar om je buiging te nemen
Het tijdperk van de rede komt nu ten einde!
En nu, ik, de simpele hofnar, zal zijn majesteit afzetten
Ik zal de vergulde troon omverwerpen, in mij zal het volk rusten
Want ik ben de hofnar, niet alle doornen komen met een roos
Tenslotte, ik ben de nar, en deze toekomst stel ik voor
Laat de dwaas, laat mij, de nar, de oude verhalen afsluiten
Laat de dwaas, laat mij, de nar, een nieuw verhaal nu componeren