395px

40 Velas

Johan Verminnen

40 Kaarsen

Een grote taart met 40 kaarsen
Op een tafel met mijn vrienden rond
Ik blaas ze uit, snakkend naar adem
Wou dat ik herbeginnen kon

Een grote taart met 40 kaarsen
Mijn jeugd liep mij voorgoed voorbij
Ik lees de namen op de kaartjes
Hoe raak ik mijn ontroering kwijt

In mijn gitaar groeit er een liedje
In mijn geest broeit er een tekst
Tot al het sombere is vernietigd
Dat me ooit pijnlijk heeft gekwetst

Voor alle liefdes die'k ontmoette
Voor de vriendschap die ik tegenkwam
Buig ik het hoofd nu heel deemoedig
Zing ik als't kan mijn leven lang

Een grote taart met 40 kaarsen
In mijn geheugen rolt de film
Ik heb genoten elke avond
Uitbundig maar soms stil

Ik brand de foto's nu tot as en
Neem die ballast nooit meer mee
Met leven hoe het vroeger was
Koop ik de toekomst toch niet nee

Littekens op een jongenszieltje
Ik draag ze nu fier zonder pijn
Begrijp niet goed wat haar bezielde
Toen ze mijn lief niet meer wou zijn

Op mijn hart zit er wat eelt nu
Dat zal verdwijnen met de tijd
Mijn tranen zijn echt niet gespeeld nu
Al heb ik geen seconde spijt
Nee ik heb geen seconde spijt

Een grote taart met 40 kaarsen
Op een tafel met mijn vrienden rond
Ik blaas ze uit, snakkend naar adem
Wou dat ik herbeginnen kon

40 Velas

Una gran torta con 40 velas
En una mesa con mis amigos alrededor
Las soplo, jadeando por aire
Desearía poder empezar de nuevo

Una gran torta con 40 velas
Mi juventud se fue para siempre
Leo los nombres en las tarjetas
¿Cómo deshacerme de mi emoción?

En mi guitarra crece una canción
En mi mente hierve un texto
Hasta que todo lo sombrío sea destruido
Lo que alguna vez me lastimó dolorosamente

Por todos los amores que encontré
Por la amistad que encontré
Inclino la cabeza ahora muy humildemente
Canto si puedo toda mi vida

Una gran torta con 40 velas
En mi memoria se proyecta la película
Disfruté cada noche
Exuberante pero a veces en silencio

Quemo las fotos ahora hasta convertirlas en cenizas
Y nunca más llevaré esa carga
Con la vida como solía ser
No compro el futuro, no

Cicatrices en el alma de un niño
Las llevo ahora con orgullo sin dolor
No entiendo bien qué la motivaba
Cuando ya no quería ser mi amor

En mi corazón hay un poco de callo ahora
Que desaparecerá con el tiempo
Mis lágrimas no son fingidas ahora
Aunque no tengo ni un segundo de arrepentimiento
No, no tengo ni un segundo de arrepentimiento

Una gran torta con 40 velas
En una mesa con mis amigos alrededor
Las soplo, jadeando por aire
Desearía poder empezar de nuevo

Escrita por: