Er Is Een Amsterdammer Doodgegaan
Er is een amsterdammer doodgegaan
Hij zat gewoon in z'n cafe te kaarten
Kreeg net een glaasje bier van tante sjaan
En huppakee, hij gaf de pijp aan maarten
De dokter was gebeld, stond met de deurknop in zijn hand
En tante sjaan die lag voor pampus in d'r ledikant
De ggd, u kent dat wel, wat was dat vlug gegaan,
En allemaal zo rond het zevenhonderd jaar bestaan
Er is een amsterdammer doodgegaan
Hij stond gewoon zijn pierement te draaien
Hij zong 't lied: bij ons in de jordaan
En even later was ie naar de haaien
De tram stond even stil en iedereen die liep te hoop
Maar niet te lang, ze moesten gauw weer naar de bioscoop
Maar in het oog van 't orgelvrouwtje blonk een dikke traan
En allemaal zo rond het zevenhonderd jaar bestaan
Er is een amsterdammer doodgegaan
Hij liet zijn hondje plassen op de wallen
Zijn rikketik was even blijven staan, en kijk
Hij was al uit de koets gevallen
Daar lag ie in de regen, modder op z'n goeie pak
Twee kaartjes voor toon hermans had ie ook nog in zijn zak
Hij was ook nog zo graag die avond naar carre gegaan
En allemaal zo rond het zevenhonderd jaar bestaan
Er is een amsterdammer doodgegaan
Z'n kruk blijft leeg daar in het stamcafeetje
Wie soms nog aan hem denkt is tante sjaan
Die mist hem iedere dag nog wel een beetje
't Pierement trekt door de stad, een is er niet meer bij
En 's avonds in carre, bij toon, bleef ook een plaatsje vrij
Je kunt er niet omheen, je moet er even stil bij staan
En allemaal zo rond het zevenhonderd jaar bestaan.
Un Amsterdamer ha fallecido
Un amsterdamer ha fallecido
Simplemente estaba en su café jugando cartas
Acababa de recibir un vaso de cerveza de la tía Sjaan
Y zas, entregó su alma a Maarten
El médico fue llamado, con el pomo de la puerta en la mano
Y la tía Sjaan estaba tirada en su cama
El GGD, ya saben, todo sucedió muy rápido
Y todo alrededor de los setecientos años de existencia
Un amsterdamer ha fallecido
Simplemente estaba girando su organillo
Cantaba la canción: 'En nuestro Jordaan'
Y poco después estaba en apuros
El tranvía se detuvo un momento y todos se agolparon
Pero no por mucho tiempo, tenían que volver rápido al cine
Pero en los ojos de la mujer del órgano brillaba una gruesa lágrima
Y todo alrededor de los setecientos años de existencia
Un amsterdamer ha fallecido
Dejó que su perro orinara en los canales
Su corazón se detuvo por un momento, y mira
Ya había caído del coche
Allí yacía bajo la lluvia, barro en su buen traje
También llevaba dos entradas para ver a Toon Hermans en su bolsillo
También quería tanto ir esa noche a Carre
Y todo alrededor de los setecientos años de existencia
Un amsterdamer ha fallecido
Su taburete permanece vacío en el pequeño café
Quien aún piensa en él a veces es la tía Sjaan
Que todavía lo extraña un poco cada día
El organillo recorre la ciudad, uno ya no está
Y por la noche en Carre, con Toon, también quedó un lugar vacío
No puedes evitarlo, debes detenerte un momento en silencio
Y todo alrededor de los setecientos años de existencia