Zé Canjica
Está chovendo e a chuva vai molhar alguém
Que outrora caia toda molhada
Nos braços meus
Não é verdade não, não pode ser
Não é verdade não, não pode ser
Silêncio
Vai embora!
Me deixa
Perdão
Silêncio
Vai embora!
Me deixa
Perdão
Me desculpem meus amigos, gente
Se eu estou confuso e triste
E até mal humorado
Mas é que eu já não sou
Namorado do meu amor
Sei que a minha maré não está pra peixe
Mas eu não vou desistir de pescar porque
Pois ainda resta em mim um fio de esperança e a vontade de viver
Pra conseguir conquistar novamente ela
Pra conseguir conquistar novamente ela
Silêncio
Vai embora!
Me deixa
Perdão
Silêncio
Vai embora!
Me deixa
Perdão
Mas é que eu já não sou
O Zé Canjica do meu amor
Mas é que eu já não sou
O Zé Canjica do meu amor
Silêncio vai embora me deixa perdão
Zé Canjica
Het regent en de regen gaat iemand nat maken
Die ooit helemaal doorweekt viel
In mijn armen
Het is niet waar, nee, dat kan niet waar zijn
Het is niet waar, nee, dat kan niet waar zijn
Stilte
Ga weg!
Laat me
Sorry
Stilte
Ga weg!
Laat me
Sorry
Sorry vrienden, mensen
Als ik in de war en verdrietig ben
En zelfs chagrijnig
Maar het is zo dat ik niet meer ben
De vriend van mijn liefde
Ik weet dat mijn geluk niet in de lucht hangt
Maar ik ga niet opgeven met vissen, want
Er blijft nog een sprankje hoop en de wil om te leven
Om haar opnieuw te veroveren
Om haar opnieuw te veroveren
Stilte
Ga weg!
Laat me
Sorry
Stilte
Ga weg!
Laat me
Sorry
Maar het is zo dat ik niet meer ben
De Zé Canjica van mijn liefde
Maar het is zo dat ik niet meer ben
De Zé Canjica van mijn liefde
Stilte, ga weg, laat me, sorry