Dormia Tão Sossegada
Dormia tão sossegada
Pernas tão tenras na cama
Eu fui-me chegando a ela
Quis partilhar uma chama
Dormia tão sossegada
Os dedos tão inocentes
Eu desejei-a tão forte
Os preconceitos ausentes
E a lua estava lá fora
Para além do firmamento
A fingir que não sorria
Desse espantoso momento
Dormia tão sossegada
Os lábios entreabertos
A calma em forma de sonho
Com os sentidos despertos
Ela ficou sossegada
Depois da minha visita
A desenhar os lençóis
Ficou ainda mais bonita
E a lua estava lá fora
Para além do firmamento
A fingir que não sorria
Desse espantoso momento
Nunca ninguém me tinha dito
Assim tão bem
Como alguém pode ser tão igual
Independentemente donde vimos,
Da cor da nossa pele,
Da nossa religião,
Do nosso dinheiro,
Da nossa moral
E a lua estava lá fora
Para além do firmamento
A fingir que não sorria
Desse espantoso momento
Desse espantoso momento
Desse espantoso momento.
Zo Rustig Sliepende
Ze sliep zo rustig
Benen zo zacht in bed
Ik kwam dichterbij haar
Wilde een vlam delen
Ze sliep zo rustig
Vingers zo onschuldig
Ik verlangde zo sterk naar haar
De vooroordelen afwezig
En de maan was daarbuiten
Boven de sterrenhemel
Die deed alsof ze niet glimlachte
Bij dat verbazingwekkende moment
Ze sliep zo rustig
Haar lippen halfopen
De rust in de vorm van een droom
Met de zintuigen wakker
Ze bleef rustig
Na mijn bezoek
De lakens aan het tekenen
Ze werd nog mooier
En de maan was daarbuiten
Boven de sterrenhemel
Die deed alsof ze niet glimlachte
Bij dat verbazingwekkende moment
Niemand had me ooit verteld
Zo goed
Hoe iemand zo gelijk kan zijn
Ongeacht waar we vandaan komen,
De kleur van onze huid,
Onze religie,
Ons geld,
Onze moraal
En de maan was daarbuiten
Boven de sterrenhemel
Die deed alsof ze niet glimlachte
Bij dat verbazingwekkende moment
Bij dat verbazingwekkende moment
Bij dat verbazingwekkende moment.