Cinta Di Fiori
GIORGIO
Ebben, se volete, v'appressate.
Cinta di fiori e col bel crin disciolto
Talor la cara vergine s'aggira,
E chiede all'aura, ai fior con mesto volto:
"Ove andò Elvira? Ove andò? Ove andò?"
CASTELLANI, CASTELLANE
Misero cor!
GIORGIO
Bianco vestita, e qual se all'ara innante
Adempie il rito, e va cantado: "il giuro";
Poi grida, per amor tutta tremante:
"Ah, vieni, Arturo, ah, vieni, Artur!"
CASTELLANI, CASTELLANE
Ah! quanto fu barbaro il traditor!
Misero cor, morrà d'amor!
GIORGIO
Geme talor qual tortora amorosa,
Or cade vinta da mortal sudore,
Or l'odi, al suon dell'arpa lamentosa,
Cantar d'amor, d'amor.
CASTELLANI, CASTELLANE
Misero cor!
GIORGIO
Or scorge Arturo nell'altrui sembiante,
Poi del suo inganno accorta, e di sua sorte,
Geme, piange, s'affanna e ognor più amante,
Invoca morte, morte.
GIORGIO, CASTELLANI, CASTELLANE
Cada il folgor sul traditor!
Ahi! la misera morrà d'amor!
Liefde in Bloei
GIORGIO
Nou, als jullie willen, kom dan dichterbij.
Liefde in bloei en met het mooie haar los,
Af en toe dwaalt de lieve maagd rond,
En vraagt aan de lucht, aan de bloemen met een treurig gezicht:
"Waar is Elvira heen? Waar is ze heen? Waar is ze heen?"
CASTELLANI, CASTELLANE
Ellendig hart!
GIORGIO
In het wit gekleed, en zoals zij voor het altaar
De ritus vervult, en zingt: "Ik zweer het";
Dan roept ze, vol liefde, helemaal trillerig:
"Ah, kom, Arturo, ah, kom, Artur!"
CASTELLANI, CASTELLANE
Ah! hoe wreed was de verrader!
Ellendig hart, het zal sterven van liefde!
GIORGIO
Ze zucht soms als een verliefde tortelduif,
Nu valt ze, overwonnen door dodelijke zweet,
Nu hoort ze, bij de klank van de treurige harp,
Liefdeslied, van liefde.
CASTELLANI, CASTELLANE
Ellendig hart!
GIORGIO
Nu ziet ze Arturo in een ander gelaat,
Dan, zich bewust van zijn bedrog en haar lot,
Zucht, huilt, maakt zich zorgen en steeds meer verliefd,
Roept om de dood, de dood.
GIORGIO, CASTELLANI, CASTELLANE
Laat de bliksem neerkomen op de verrader!
Ahi! het ellendige zal sterven van liefde!