Milonga Abaixo de Mau Tempo
Coisa esquisita a gadaria toda
Penando a dor do mango com o focinho n'água
O campo alagado nos obriga a reza
No ofício de quem leva pra enlutar as mágoas
O olhar triste do gado, atravessando o rio
A baba dos cansados afogando a volta
A manhã de quem berra num capão do mato
E o brado de quem cerca repontando a tropa
Agarre, amigo, o laço enquanto o boi tá vivo
A enchente anda danada molestando o pasto
Ao passo que descampa a pampa dos mil réis
E a bóia que se come retrucando o tempo
Aparta do rodeio a solidão local
Pealando mal e mal o que a razão quiser
Amada, me deu saudade
Me fala que a égua tá prenha, que o porco tá gordo
Que o Baio anda solto e que toda cuscada lá em casa comeu
Amada, me deu saudade
Me fala que a égua tá prenha, que o porco tá gordo
Que o Baio anda solto e que toda cuscada lá em casa comeu
Coisa mais sem sorte esta peste medonha
Curando os mais bichado, deu febre no gado
Se não fosse a chuvarada se metendo a besta
Traria mil cabeças com a bênção do pago
Dei falta na santinha limpando os pessuelos
E do terço de tentos, nas preces sinuelas
Logo em seguidinha é semana santa
Vou cego pra barranca e só depois vou vê-la
Agarre, amigo, o laço enquanto o boi tá vivo
A enchente anda danada molestando o pasto
Ao passo que descampa a pampa dos mil réis
E a bóia que se come retrucando o tempo
Aparta do rodeio a solidão local
Pealando mal e mal o que a razão quiser
Amada, me deu saudade
Me fala que a égua tá prenha, que o porco tá gordo
Que o Baio anda solto e que toda cuscada lá em casa comeu
Amada, me deu saudade
Me fala que a égua tá prenha, que o porco tá gordo
Que o Baio anda solto e que toda cuscada lá em casa comeu
Amada
Milonga Onder Slecht Weer
Vreemd ding, al het vee
Lijdt onder de pijn van de mango met de snuit in het water
Het overstroomde veld dwingt ons tot gebed
In het ambacht van wie de verdrietige lasten meeneemt
De treurige blik van het vee, de rivier oversteekend
Het kwijl van de vermoeiden verdrinkt de terugweg
De ochtend van wie schreeuwt in een bosje
En de roep van wie de kudde omheint, de troep weer bijeenbrengt
Grijp, vriend, het touw terwijl de os nog leeft
De overstroming is vervelend en maakt het gras kapot
Terwijl het de pampa van duizend réis ontbloot
En het voedsel dat gegeten wordt, weerlegt de tijd
Scheidt de lokale eenzaamheid van de roeping
Slecht en schraal wat de rede wil
Liefde, ik mis je
Vertel me dat het merrie drachtig is, dat het varken dik is
Dat de Baio losloopt en dat alle cuscada thuis gegeten heeft
Liefde, ik mis je
Vertel me dat het merrie drachtig is, dat het varken dik is
Dat de Baio losloopt en dat alle cuscada thuis gegeten heeft
Wat een pech, deze afschuwelijke plaag
Geneest de meest zieke, gaf koorts aan het vee
Als het niet voor de stortregen was die zich bemoeit
Zou ik duizend koppen brengen met de zegen van het land
Ik mis de heilige die de zonden schoonmaakt
En van de rozenkrans van gebeden, in de stille gebeden
Straks is het al weer Pasen
Ik ga blind naar de oever en pas daarna zie ik haar
Grijp, vriend, het touw terwijl de os nog leeft
De overstroming is vervelend en maakt het gras kapot
Terwijl het de pampa van duizend réis ontbloot
En het voedsel dat gegeten wordt, weerlegt de tijd
Scheidt de lokale eenzaamheid van de roeping
Slecht en schraal wat de rede wil
Liefde, ik mis je
Vertel me dat het merrie drachtig is, dat het varken dik is
Dat de Baio losloopt en dat alle cuscada thuis gegeten heeft
Liefde, ik mis je
Vertel me dat het merrie drachtig is, dat het varken dik is
Dat de Baio losloopt en dat alle cuscada thuis gegeten heeft
Liefde
Escrita por: MAURO MORAES