As Asas da Garça Branca
Numa sexta feira santa saiu o joão caçadô
Dos conselhos dos amigos fez pouco caso, abusou
A sua filhinha amada na despedida beijou
Botou a espingarda no ombro e pra mata enveredou
Chegando lá num banhado uma garça ele avistou
Sabendo que era pecado mesmo assim ele atirou
Quando pôs a mão na caça o seu coração gelou
O remorso do pecado uma desgraça avisou
Voltou pra casa correndo quando na porta chegou
Viu sua filhinha amada que tão alegre deixou
Estava morta sobre a mesa toda coberta de flor
Foi um castigo do céu pro erro que praticou
Chorando de arrependido de pranto a filha banhou
As asas da garça branca junto ao caixão colocou
Aquele anjo inocente nas asas pro céu levou
O pedido de perdão para o seu pai pecador
Lá dentro do campo santo quando seu corpo baixou
Uma cena comovente o povo presenciou
Aquele anjinho inocente do túmulo se levantou
Com as asas da garça branca lá pro céu ela voou.
Las Alas de la Garza Blanca
En un viernes santo salió Juan el cazador
De los consejos de sus amigos hizo caso omiso, abusó
Beso a su amada hija en la despedida
Se puso la escopeta al hombro y se adentró en el bosque
Al llegar a un pantano vio una garza
Sabiendo que era pecado, aún así disparó
Cuando puso la mano en la presa, su corazón se heló
El remordimiento del pecado le advirtió de la desgracia
Corrió de vuelta a casa, al llegar a la puerta
Vio a su amada hija a la que dejó tan alegre
Estaba muerta sobre la mesa, cubierta de flores
Fue un castigo del cielo por el error que cometió
Llorando de arrepentimiento, bañó a su hija con lágrimas
Colocó las alas de la garza blanca junto al ataúd
Ese inocente ángel llevó al cielo en sus alas
El perdón para su padre pecador
Dentro del cementerio, cuando su cuerpo descendió
Una escena conmovedora presenció la gente
Ese angelito inocente se levantó de la tumba
Con las alas de la garza blanca, voló hacia el cielo