DNA
Quando você nasceu,
eu ouvi seu grito
Embora longe, muito longe de você.
Meu coração bateu tambor aflito,
tambor aflito e tonto de bater.
De tanto ser demais,
de tanto ser além,
de tanto bem e eu não ter paz.
Um raio quando cai
no medo que me fez
não me sentir capaz de ser teu pai.
Anos se passaram pela vida e te criaram,
noites de lembrar e de esquecer.
Sonhos que não sei me esconderam e me mostraram
esse dia em que eu te encontrei moça e mulher.
E ali em frente a mim você me disse,
que a falta que eu nunca te fiz então se fez.
E desabando como um edifício
abria um abismo a nossos pés.
Você nos viu tão bem,
no fundo de ninguém,
e o que se revelava a sós:
que elo nos valeu
que elo, ela e eu
E a lua absurda sobre nós...
DNA, DNA
Dança sua dança, dança em espirais
DNA, DNA
Ponte indecifrável, onde nos levais?
Seja onde for, onda do mar
mágica tão frágil, ser e nada mais
DNA, DNA, DaNielA
E ali em frente a mim você me disse,
que a falta que eu nunca te fiz então se fez.
E desabando como um edifício
abria um abismo a nossos pés.
Você nos viu tão bem,
no fundo de ninguém,
e o que se revelava a sós:
que elo nos valeu
que elo, ela e eu
E a lua absurda sobre nós...
DNA, DNA
Dança sua dança, dança em espirais
DNA, DNA
Ponte indecifrável, onde nos levais?
Seja onde for, onda do mar
mágica tão frágil, ser e nada mais
DNA, DNA, DaNielA
DNA
Toen je geboren werd,
hoorde ik je schreeuw
Hoewel ver weg, heel ver van jou.
Mijn hart klopte als een bezetene,
als een bezetene, duizelig van het kloppen.
Door te veel te zijn,
doordat ik verder ging,
doordat ik zoveel goed had en geen rust vond.
Een bliksemflits als hij valt
in de angst die me maakte
me niet in staat te voelen jouw vader te zijn.
Jaren gingen voorbij in het leven en vormden jou,
nachten van herinneren en vergeten.
Dromen die ik niet weet, verstopten zich en toonden me
deze dag waarop ik je vond, meisje en vrouw.
En daar voor me zei je,
dat het gemis dat ik je nooit deed, zich toen deed.
En instortend als een gebouw
opende een afgrond onder onze voeten.
Jij zag ons zo goed,
op de bodem van niemand,
en wat zich alleen onthulde:
welke band ons verbond,
welke band, zij en ik
En de absurde maan boven ons...
DNA, DNA
Dans je dans, dans in spiralen
DNA, DNA
Onontcijferbare brug, waar breng je ons naartoe?
Waar je ook bent, golf van de zee
magie zo fragiel, zijn en niets meer
DNA, DNA, DaNielA
En daar voor me zei je,
dat het gemis dat ik je nooit deed, zich toen deed.
En instortend als een gebouw
opende een afgrond onder onze voeten.
Jij zag ons zo goed,
op de bodem van niemand,
en wat zich alleen onthulde:
welke band ons verbond,
welke band, zij en ik
En de absurde maan boven ons...
DNA, DNA
Dans je dans, dans in spiralen
DNA, DNA
Onontcijferbare brug, waar breng je ons naartoe?
Waar je ook bent, golf van de zee
magie zo fragiel, zijn en niets meer
DNA, DNA, DaNielA
Escrita por: Jose Miguel Wisnik