Τηλέφωνο
Στο σπίτι είμαι μόνη
Sto spíti eímai móni
Παράθυρα κλείνω, δε με αναγνωρίζω
Paráthyra kleíno, de me anagnorízo
Η σκέψη Θολώνει
I sképsi Tholónei
Με εμένα τα έχω που πάντα γυρίζω
Me eména ta écho pou pánta gyrízo
Με κυνηγάνε τα λάθη
Me kynigáne ta láthi
Τίποτα δεν έχω μάθει
Típota den écho máthei
Θέλω κοντά σου να ‘ρθώ
Thélo kontá sou na 'rtho
Ακόμη δεν σε έχω ξεχάσει
Akómi den se écho xechásei
Μια, δυο, τρεις και πάλι δίνω
Mia, dyo, treis kai páli díno
Μα πουθενά δε βγάζει
Ma pouthená de vgázei
Πόσο ακόμα εγώ να επιμείνω
Póso akóma egó na epiméino
Αυτό το δάκρυ στάζει
Aftó to dákry stázei
Μια, δυο, τρεις μα πάλι νιώθω
Mia, dyo, treis ma páli niótho
Το σώμα μου φωνάζει
To sóma mou fonázei
Τις νύχτες με τρομάζει
Tis nýchtes me tromázei
Που δεν είσαι εδώ
Pou den eísai edó
Θέλει να με δει στα μάτια
Théli na me dei sta mátia
Γι’ αυτό γίνομαι κομμάτια
Gi' aftó gínome kommátia
Θάλασσες, Θεούς, παλάτια
Thálasses, Theoús, palátia
Μου ‘χες τάξει εσύ
Mou 'ches táxei esý
Θέλω να σε δω του λέω
Thélo na se do tou léo
Άλλα βράδια να μην κλαίω
Álla vrádia na min kláio
Το τηλέφωνο χτυπάει
To tiléfono chtypáei
Μα, μα, μα δεν είσαι εσύ
Ma, ma, ma den eísai esý
Το σηκώνω μα δεν είσαι εσύ
To sikóno ma den eísai esý
Το σηκώνω μα δεν είσαι
To sikóno ma den eísai
Για σένα τι δε θα δινα
Gia sẽna ti de tha dina
Όλο τον κόσμο θα άφηνα
Ólo ton kósmo tha áfinna
Καμιά μπροστά σου άμυνα
Kamiá brostá sou áfna
Αυτό μου λέει η καρδιά μου
Aftó mou léi i kardiá mou
Μ’ αρέσουνε τα δύσκολα
M' arésoune ta dýskola
Γι’ αυτό πηγαίνω αντίθετα
Gi' aftó pigaino antítheta
Τα μάτια του περίστροφα
Ta mátia tou perístrofa
Με βγάζει από τα νερά μου
Me vgázei apó ta nerá mou
Θέλει να με δει στα μάτια
Théli na me dei sta mátia
Γι’ αυτό γίνομαι κομμάτια
Gi' aftó gínome kommátia
Θάλασσες, Θεούς, παλάτια
Thálasses, Theoús, palátia
Μου ‘χες τάξει εσύ
Mou 'ches táxei esý
Θέλω να σε δω του λέω
Thélo na se do tou léo
Άλλα βράδια να μην κλαίω
Álla vrádia na min kláio
Το τηλέφωνο χτυπάει
To tiléfono chtypáei
Μα, μα, με δεν είσαι εσύ
Ma, ma, me den eísai esý
Το σηκώνω μα δεν είσαι εσύ
To sikóno ma den eísai esý
Το σηκώνω μα δεν είσαι
To sikóno ma den eísai
Telefon
Zu Hause bin ich allein
Fenster schließe ich, erkenne mich nicht
Die Gedanken verschwommen
Ich habe mit mir selbst zu kämpfen, immer wieder
Die Fehler verfolgen mich
Habe nichts gelernt
Ich will zu dir kommen
Habe dich noch nicht vergessen
Eins, zwei, drei und wieder gebe ich nach
Doch es führt zu nichts
Wie lange soll ich noch durchhalten?
Diese Träne tropft
Eins, zwei, drei, doch ich fühle wieder
Mein Körper schreit
In den Nächten macht es mir Angst
Dass du nicht hier bist
Will mich in die Augen sehen
Deshalb zerbreche ich in Stücke
Meere, Götter, Paläste
Hattest du mir versprochen
Ich will dich sehen, sage ich
An anderen Abenden nicht weinen
Das Telefon klingelt
Doch, doch, doch, du bist nicht du
Ich hebe ab, doch du bist nicht du
Ich hebe ab, doch du bist nicht
Für dich würde ich alles geben
Die ganze Welt würde ich hinterlassen
Keine Verteidigung vor dir
Das sagt mir mein Herz
Ich mag die Herausforderungen
Deshalb gehe ich gegen den Strom
Seine Augen wie Revolver
Ziehen mich aus meiner Ruhe
Will mich in die Augen sehen
Deshalb zerbreche ich in Stücke
Meere, Götter, Paläste
Hattest du mir versprochen
Ich will dich sehen, sage ich
An anderen Abenden nicht weinen
Das Telefon klingelt
Doch, doch, doch, du bist nicht du
Ich hebe ab, doch du bist nicht du
Ich hebe ab, doch du bist nicht