Sobakasu
大キライだったそばかすを
Ōkirai datta sobakasu wo
ちょっとひとなでしてタメ息をひとつ
chotto hitonade shite tameiki wo hitotsu
ヘヴィー級の恋はみごとに
hevī-kyū no koi wa migoto ni
角砂糖と一緒に溶けた
kakuzatō to issho ni toketa
前よりももっとやせた胸に
mae yori mo motto yaseta mune ni
ちょっと チクッっとささるトゲがイタイ
chotto chiku tto sasaru toge ga itai
星占いも あてにならないわ
hoshi uranai mo ate ni naranai wa
もっと遠くまで 一緒にゆけたら ねぇ
motto tōku made issho ni yuketara nee
うれしくて それだけで
ureshikute sore dake de
想い出はいつもキレイだけど
omoide wa itsumo kirēi dakedo
それだけじゃ おなかがすくわ
sore dake ja onaka ga suku wa
本当は せつない夜なのに
hontō wa setsunai yoru na noni
どうしてかしら?
dōshite kashira?
あの人の笑顔も思いだせないの
ano hito no egao mo omoidasenai no
こわして なおして わかってるのに
kowashite naoshite wakatteru noni
それがあたしの性格だから
sore ga atashi no seikaku dakara
もどかしい気持ちで あやふやなままで
modokashii kimochi de ayafuya na mama de
それでも イイ 恋をしてきた
soredemo ii koi wo shite kita
おもいきりあけた 左耳のピアスには ねぇ
omoikiri aketa hidari mimi no piasu ni wa nee
笑えない エピソード
waraenai episōdo
そばかすの数をかぞえてみる
sobakasu no kazu wo kazoete miru
汚れたぬいぐるみ抱いて
yogoreta nuigurumi daite
胸をさす トゲは 消えないけど
mune wo sasu toge wa kienai kedo
カエルちゃんも ウサギちゃんも 笑ってくれるの
kaeru-chan mo usagi-chan mo waratte kureru no
想い出はいつもキレイだけど
omoide wa itsumo kirēi dakedo
それだけじゃ おなかがすくの
sore dake ja onaka ga suku no
本当はせつない夜なのに
hontō wa setsunai yoru na noni
どうしてかしら?
dōshite kashira?
あの人の涙も思いだせないの
ano hito no namida mo omoidasenai no
思いだせないの wow
omoidasenai no wow
ララララララ
rararararara
どうしてなの?
dōshite nano?
Sproeten
Ik haatte die sproeten zo erg
Even een aai en een zucht van me
De zware liefde is prachtig
Samen met suiker opgelost
In mijn borst, die nog meer is afgevallen
Prikt een doorn even, dat doet pijn
Sterrenbeelden zijn ook niet te vertrouwen
Als we verder weg samen konden gaan, hè
Zou ik blij zijn, dat is alles
Herinneringen zijn altijd mooi
Maar daar heb je niets aan als je honger hebt
Eigenlijk is het een treurige nacht
Waarom is dat zo?
Ik kan zijn glimlach niet meer herinneren
Ik weet dat ik het moet breken en weer opbouwen
Maar dat is gewoon mijn karakter
Met een frustrerend gevoel blijf ik vaag
Toch heb ik een mooie liefde gehad
In mijn linkeroor heb ik een grote oorbel, hè
Met een verhaal dat je niet kunt lachen
Ik tel de sproeten op mijn gezicht
Met een vies knuffeldier in mijn armen
De doorn die in mijn borst steekt, verdwijnt niet
Maar het kikker- en konijnknuffel lachen naar me
Herinneringen zijn altijd mooi
Maar daar heb je niets aan als je honger hebt
Eigenlijk is het een treurige nacht
Waarom is dat zo?
Ik kan zijn tranen niet meer herinneren
Ik kan het me niet herinneren, wow
La la la la la la
Waarom is dat zo?
Escrita por: Yoshihito Onda / Yuki