Arvaamatta Tuuli Kääntyy Vastaan
Silkkitietä juoden
Mari sanoo tiedätkin
kuinka joka vuoden
empimättä rakastin
Aurinkoiset päivät kerraten
ihmettelee yöhän hiljaiseen
Lasipöydän päällä nauraen
kuva miehen vaiti kuuntelee
--
Arvaamatta tuuli kääntyy vastaan,
varoita ei myrsky matkoistaan
arvaamatta maailman tuulet lastaan riepottaa
Toisiamme hetken saamme kantaa
pitkin maailman pintaa karheaa
hetken verran kohti taivaanrantaa kurkottaa
--
Helleaalto laantuu radiossa kerrottiin
sadepilvet saapuu suviyössä kaupunkiin
Vasemmalle parivuoteeseen aamun valjetessa nukkumaan
Jostain unen takaa huoneeseen
on kuulevinaan tummaa havinaa
Arvaamatta tuuli kääntyy vastaan,
varoita ei myrsky matkoistaan
arvaamatta maailman tuulet lastaan riepottaa
Toisiamme hetken saamme kantaa
pitkin maailman pintaa karheaa
hetken verran kohti taivaanrantaa kurkottaa
Arvaamatta tuuli kääntyy vastaan,
varoita ei myrsky matkoistaan
arvaamatta maailman tuulet lastaan riepottaa
Toisiamme hetken saamme kantaa
pitkin maailman pintaa karheaa
hetken verran kohti taivaanrantaa kurkottaa
Arvaamatta tuuli kääntyy vastaan,
varoita ei myrsky matkoistaan
arvaamatta maailman tuulet lastaan riepottaa
Toisiamme hetken saamme kantaa
pitkin maailman pintaa karheaa
hetken verran kohti taivaanrantaa kurkottaa.
Sin Adivinar, el Viento se Vuelve en Contra
Tomando el camino de seda
Mari dice, ¿sabes?
cómo cada año
amé sin dudar
Repetidos días soleados
se maravilla en la noche silenciosa
Riendo sobre la mesa de cristal
la imagen del hombre escucha en silencio
--
Sin adivinar, el viento se vuelve en contra,
sin advertencia la tormenta viaja
inesperadamente los vientos del mundo azotan a su hijo
Por un momento nos sostenemos mutuamente
caminando sobre la áspera superficie del mundo
durante un instante alcanzamos hacia el horizonte
--
La ola de calor se calma, en la radio se anunció
las nubes de lluvia llegan a la ciudad en la noche de verano
A la izquierda, en la cama matrimonial, al amanecer nos dormimos
Desde algún lugar en el sueño
se escucha un susurro oscuro en la habitación
Sin adivinar, el viento se vuelve en contra,
sin advertencia la tormenta viaja
inesperadamente los vientos del mundo azotan a su hijo
Por un momento nos sostenemos mutuamente
caminando sobre la áspera superficie del mundo
durante un instante alcanzamos hacia el horizonte
Sin adivinar, el viento se vuelve en contra,
sin advertencia la tormenta viaja
inesperadamente los vientos del mundo azotan a su hijo
Por un momento nos sostenemos mutuamente
caminando sobre la áspera superficie del mundo
durante un instante alcanzamos hacia el horizonte
Sin adivinar, el viento se vuelve en contra,
sin advertencia la tormenta viaja
inesperadamente los vientos del mundo azotan a su hijo
Por un momento nos sostenemos mutuamente
caminando sobre la áspera superficie del mundo
durante un instante alcanzamos hacia el horizonte.