395px

Hijo

Juha Tapio

Poika

Poika näkee peilistä isänsä piirteet
usein ne jo lapsena huomattiin
ylpeyttä tunsi kun aikuisiin miehiin
verrattiin

Poika näkee peilistä isänsä katseen
jota oppi varhain jo väistämään
pienestä sai juurtua tieto jo lapseen:
isää täytyy miellyttää

Harteillaan vuosien hiljaisuus

Kuka pyyhkiä pois ajan virrasta vois?
haavat polvesta polveen ne siirtyy
kuka armahduksen tois kun työt isien
poikien poikiin piirtyy? Kuka armahtaa?

Potematta piilossa lannistetulla
uhma joka ei valoon nousta saa
toisen läheisyyteen ei uskalla tulla
paikkaan jossa rankaistaan

Pidä poika suusi tai akaksi luullaan
maailmassa auta ei kyyneleet
vastaan sanomalla ei mieheksi tulla
nyt seisot siinä ja kaiken nielet

Harteillaan vuosien hiljaisuus

Kuka pyyhkiä vois...

Hijo

El hijo ve los rasgos de su padre en el espejo
a menudo notados desde pequeño
sentía orgullo al ser comparado
con hombres adultos

El hijo ve la mirada de su padre en el espejo
que aprendió a esquivar desde temprano
desde pequeño supo que
debe complacer a su padre

Sobre sus hombros, el silencio de los años

¿Quién podría borrar el flujo del tiempo?
las heridas se transmiten de generación en generación
¿quién mostrará compasión cuando los trabajos de los padres
se graben en los hijos de los hijos? ¿Quién tendrá piedad?

Sufrimiento en silencio, escondido y abatido
la rebeldía que no puede salir a la luz
temor de acercarse a otro
en un lugar donde se castiga

Guarda silencio, hijo, o serás considerado débil
en este mundo, las lágrimas no ayudan
no te conviertas en hombre respondiendo
ahora estás ahí parado, tragándote todo

Sobre sus hombros, el silencio de los años

¿Quién podría borrar...?

Escrita por: