Rumpali
Kai taivaasta tuulee, kun tuulee päällä maan
Tuulen valtakuntaan se kutsuu
Se ihoon laskeutuu, tuoksuu ja saa tuntemaan
Miltä kevät maistuu
Se ajaa kulkemaan, aamuyötä mittaamaan
Aution maan laidat tuntemaan
Pieni rumpu kainalossaan pieni laulajapoika saa
Lohduttaa kulkurilauluillaan
Niin yössä yksin soittaa yksinäistä rumpuaan
Tämä vaeltaja kotiin kaipaa jälleen
Niin yössä yksin soittaa yksinäistä rumpuaan
Kiitoslaulun kaipauksesta Löytäjälleen
Meitä täynnä on nää rannat jotka hiljaa odottaa
Seuraavaa valkolaivaa
Kevään tuulet rumpuun lyö, sykkeen joka hiljaa syö
Odotuksen laittaa sydänalaan
Niin rakkautta kaipaa jossa heikko olla saa
Ja sitä etsii kai koko autio maa
Sen salaisuuden tuulet tänne toi, ja sen sulle laulaa voin
Jos kuulet kuinka ne puhaltaa
Tamborilero
Cuando el viento sopla desde el cielo, sobre la tierra
Hacia el reino del viento nos llama
Se posa en la piel, huele y hace sentir
Cómo sabe la primavera
Nos impulsa a caminar, a medir las noches
A sentir los bordes de la tierra desolada
Con un pequeño tambor bajo el brazo, un pequeño cantor
Consuela con sus canciones de viajero
Así toca solo en la noche su solitario tambor
Este vagabundo anhela volver a casa
Así toca solo en la noche su solitario tambor
Un agradecimiento por la añoranza a su Encontrador
Estas costas están llenas de nosotros, que esperan en silencio
El próximo barco blanco
Los vientos de primavera golpean el tambor, el pulso que lentamente devora
Coloca la espera en el pecho
Así anhela amor donde puede ser débil
Y creo que todo el desierto busca
Los vientos trajeron aquí el secreto, y puedo cantártelo
Si escuchas cómo soplan