De Kindertjes Van De Apen
De kindertjes van de apen
Die kunnen soms niet slapen
Al zijn ze ook nog zo moe
Dan liggen ze maar te woelen
Hoe goed ze het ook bedoelen
Ze komen aan slapen niet toe
Nee, ze komen aan slapen niet toe
Ze moeten maar telkens horen
Hoe hoog in de hoge toren
De klokken de uren slaan
En of ze tot honderd tellen
Of moeilijke woordjes spellen
Het is met de slaap niks gedaan
Nee, het is met de slaap niks gedaan
Maar dan wordt het toch te machtig
Ze tellen niet meer tot tachtig
Maar komen hun bedjes uit
Eerst kijken ze nog wat schichtig
En fluisteren heel voorzichtig
Want mammie hoort ieder geluid
Ja, want mammie hoort ieder geluid
En als ze een poosje spelen
Dan gaat 't ze knap vervelen
Om stil een voorzichtig te zijn
Ze maken een boel geweld en
Ze zetten de boel op stelten
Dat vinden ze allemaal fijn
Ja, dat vinden ze allemaal fijn
Maar dan gaat de kamer open
En wie komt daar aan gelopen
Da's pappie de apenman
Die buldert van: "Oeioeioeie
Wat moet er van jullie groeien?
Je bed in, zo gauw als je kan
Hup, je bed in, zo gauw als je kan"
De kindertjes van de apen
Zijn nou weer zo mak als schapen
Er springt er niet een meer in 't rond
Daar moet je ze nou zien liggen
Ze snurken precies als biggen
Heel zoet met hun duim in de mond
Ja, heel zoet met hun duim in de mond
Los pequeños de los monos
Los pequeños de los monos
A veces no pueden dormir
Aunque estén muy cansados
Solo se revuelven en la cama
Por más que lo intenten hacer bien
No logran conciliar el sueño
No, no logran conciliar el sueño
Siempre escuchan
Cómo las campanas en la torre alta
Marcan las horas
Ya sea contando hasta cien
O deletreando palabras difíciles
El sueño no llega
No, el sueño no llega
Pero llega un momento en que es demasiado
Ya no cuentan hasta ochenta
Sino que salen de sus camitas
Primero miran un poco asustados
Y susurran muy despacio
Porque mamá escucha cada ruido
Sí, mamá escucha cada ruido
Y después de jugar un rato
Se aburren bastante
De tener que ser silenciosos
Hacen mucho ruido
Revuelven todo
A todos les gusta
Sí, a todos les gusta
Pero entonces la puerta se abre
Y ¿quién viene caminando?
Es papá, el hombre mono
Que grita: '¡Ay, ay, ay!
¿Qué les pasa a ustedes?
A la cama, tan pronto como puedan
¡Arriba, a la cama, tan pronto como puedan!'
Los pequeños de los monos
Ahora están tranquilos como ovejas
Ninguno salta por ahí
Deberías verlos ahora acostados
Roncan como cerditos
Muy dulces con el pulgar en la boca
Sí, muy dulces con el pulgar en la boca