Het Feest Dat Nooit Gevierd Werd
Hoewel hij aan de stad het land had
Bewoonde hij een fluttig flatje
In het drukke hart van Hollands randstad
Ter wille van een vaste baan
Een raam waardoor hij op de kerk keek
Zijn altijd eendere sigaretje
De vijfenveertiguurse werkweek
Gaven hem grond om op te staan
Hij had een vrouw en een teevee
Die vielen allebei nog wel eens tegen
Die vielen allebei nog wel eens mee
En zomers was er dan de regen
En met de rest was hij best tevree
Omdat er op zijn balkon geen wild zat
Verschafte hij zichzelf de weelde
Twee parkietjes en een schildpad
Het stelde verder niet veel voor
Een tafel en een paar fauteuiltjes
Een orgel waar hij nooit op speelde
Het was allemaal niet veel beschuitjes
Maar het kon er toch nog wel mee door
Geen echt plezier, geen echt chagrijn
Geen echte vrede en geen echte ruzie
En in het leven aan een vaste lijn
En 's winters was er de illusie
Van het zal nou wel gauw wat warmer zijn
Een man die nooit iets avontuurde
Die 's avonds dutte of de krant las
Die elke droom het bos in stuurde
Tot hij geen enkele droom meer had
Passief in elke situatie
Net levend of hij een soort plant was
Zijn dorst naar honger en sensatie
Die stilde hij met het ochtendblad
Hij had een vrouw en een teevee
Op tijd te werken en op tijd te eten
Het viel niet tegen en het viel niet mee
En toen de maat was volgemeten
Is hij gestorven op de wc
La fiesta que nunca celebró
Aunque tuvo que aterrizar la ciudad
Habitaba un apartamento esponjoso
En el animado corazón de Dutch Randstad
Por el bien de un trabajo permanente
Una ventana a través de la cual miró a la iglesia
Son siempre el mismo cigarrillo
Las cuarenta y cinco semanas de trabajo
Le dio terreno para ponerse de pie
Tenía una esposa y un teevee
A veces no les gustaba a los dos
A veces los dos eran demasiado malos
Y en verano hubo la lluvia
Y con el resto era mejor tevree
Porque no había juego en su balcón
Se dio a sí mismo la riqueza
Dos pericos y una tortuga
No fue mucho más lejos
Una mesa y un par de sillones
Un órgano en el que nunca tocaba
No fue todo un montón de bizcochos
Pero aún podría hacerse con él
Nada de diversión, nada de disgusto
Sin paz real y sin peleas reales
Y en la vida en un teléfono fijo
Y en invierno hubo la ilusión
Debe estar un poco más caliente pronto
Un hombre que nunca aventurera nada
¿Quién tomó una siesta en la noche o leer el periódico
¿Quién envió cada sueño al bosque?
Hasta que no tuvo sueños
Pasivo en cualquier situación
Como vivir como si fuera una especie de planta
Su sed de hambre y sensación
Lo detuvo con el periódico matutino
Tenía una esposa y un teevee
Para trabajar a tiempo y comer a tiempo
No fue decepcionante y no fue fácil
Y cuando la medida fue completamente medida
¿Murió en el baño?