Einer wie ich
Jahre geh'n im Flug dahin,
fragen nicht nach einem Sinn,
und wenn ich ganz ehrlich bin,
leb' ich genauso:
Ich hab' keinen Ehrgeiz, der mich zwingt,
der mir wie Musik in den Ohren klingt,
ich bin kein Schütze, dem ein Tor gelingt,
wenn man ihn dazu zwingt.
Meine Lieder sind Begleiter,
sie sind meine Wegbereiter,
jedes Lied ist ein Stück weiter
auf den Stufen der Zeit.
Und mitunter tut mir die Seele weh,
wenn ich einen von den Gewinnern seh,
sein Humor, der starb dahin wie Schnee,
dann wird es Zeit, dass ich geh'.
Einer wie ich, der bleibt allein,
ohne dabei allein zu sein,
geht der Menge aus dem Wege,
kommt der Welt nicht in's Gehege.
Einer wie ich, bleibt für sich
und wartet nicht auf dich.
Und manchmal im Übermut,
gefällt die Welt ihm gut.
Ich bin keiner, der gemacht ist,
der ein Sieger über Nacht ist,
ich bin einer, der erwacht ist,
als die Uhr schon lief.
Der alte Mann, dort am Strassenrand,
ein wenig bin ich mit ihm verwandt,
was ihm bleibt, ist das Flaschenpfand
und seine Spuren im Sand.
Einer wie ich, der bleibt allein,
ohne dabei allein zu sein,
geht der Menge aus dem Wege,
kommt der Welt nicht in's Gehege.
Einer wie ich, bleibt für sich
und wartet nicht auf dich.
Und manchmal im Übermut,
gefällt die Welt ihm gut.
Einer wie ich, der bleibt allein,
ohne dabei allein zu sein.
Jahre geh'n im Flug dahin,
fragen nicht nach einem Sinn,
und wenn ich ganz ehrlich bin,
geh' ich dahin, so wie sie.
Meine Lieder sind Begleiter,
sie sind meine Wegbereiter,
jedes Lied ist ein Stück weiter
auf den Stufen der Zeit.
Denn es gibt kein Ehrgeiz, der mich zwingt,
der mir wie Musik in den Ohren klingt,
ich bin kein Schütze, dem ein Tor gelingt,
wenn man ihn dazu zwingt.
Einer wie ich, der bleibt allein,
ohne dabei allein zu sein,
geht der Menge aus dem Wege,
kommt der Welt nicht ins Gehege.
Einer wie ich, bleibt für sich
und wartet nicht auf dich.
Und manchmal im Übermut,
gefällt die Welt ihm gut.
Einer wie ich, der bleibt allein,
ohne dabei allein zu sein.
Einer wie ich, der bleibt allein,
ohne dabei allein zu sein.
Iemand zoals ik
Jaren vliegen voorbij,
vragen niet naar een zin,
en als ik heel eerlijk ben,
leef ik net zo:
Ik heb geen ambitie die me dwingt,
die klinkt als muziek in mijn oren,
ik ben geen schutter die een doelpunt maakt,
als je hem daartoe dwingt.
Mijn liedjes zijn mijn metgezellen,
ze zijn mijn wegwijzers,
ieder lied is een stap verder
op de treden van de tijd.
En soms doet mijn ziel pijn,
als ik een van de winnaars zie,
humor die verdween als sneeuw,
dan is het tijd dat ik ga.
Iemand zoals ik, die blijft alleen,
zonder echt alleen te zijn,
gaat de menigte uit de weg,
komt de wereld niet in de weg.
Iemand zoals ik, blijft voor zich
en wacht niet op jou.
En soms in mijn overmoed,
vind ik de wereld leuk.
Ik ben niemand die gemaakt is,
die een winnaar van de nacht is,
ik ben iemand die ontwaakt is,
terwijl de klok al liep.
De oude man daar aan de straatkant,
ik ben een beetje met hem verwant,
wat hem rest, is het statiegeld
en zijn sporen in het zand.
Iemand zoals ik, die blijft alleen,
zonder echt alleen te zijn,
gaat de menigte uit de weg,
komt de wereld niet in de weg.
Iemand zoals ik, blijft voor zich
en wacht niet op jou.
En soms in mijn overmoed,
vind ik de wereld leuk.
Iemand zoals ik, die blijft alleen,
zonder echt alleen te zijn.
Jaren vliegen voorbij,
vragen niet naar een zin,
en als ik heel eerlijk ben,
gaan ik verder, net als zij.
Mijn liedjes zijn mijn metgezellen,
ze zijn mijn wegwijzers,
ieder lied is een stap verder
op de treden van de tijd.
Want er is geen ambitie die me dwingt,
die klinkt als muziek in mijn oren,
ik ben geen schutter die een doelpunt maakt,
als je hem daartoe dwingt.
Iemand zoals ik, die blijft alleen,
zonder echt alleen te zijn,
gaat de menigte uit de weg,
komt de wereld niet in de weg.
Iemand zoals ik, blijft voor zich
en wacht niet op jou.
En soms in mijn overmoed,
vind ik de wereld leuk.
Iemand zoals ik, die blijft alleen,
zonder echt alleen te zijn.
Iemand zoals ik, die blijft alleen,
zonder echt alleen te zijn.