395px

Doei tot het volgende leven

Jürgen Marcus

Mach's gut bis zum nächsten Leben

Ich kenn' dich schon lange,
doch irgendwie klappte es nie:
Wir haben uns immer so grade verpasst, irgendwie.
Wenn wir uns mal trafen,
dann blieb mir zwar immer das Herz fast steh'n,
doch es war immer so,
ich kam und du musstest grad' geh'n.

Wenn ich mal allein war,
dann hattest du immer 'nen Freund.
Und wenn du wieder frei warst,
hab' ich von 'ner andern geträumt.
Zwischen uns, da ging alles ganz schief,
dabei mochte ich dich wirklich sehr.
Und ich sagte oft lachend zu dir:
Das mit uns wird nichts mehr.

Ja, dann mach's gut bis zum nächsten Leben,
vielleicht geht's da nicht mehr so daneben
und irgendwann klappt das mit uns beiden ganz einfach so.
Na, dann mach's gut bis zum nächsten Leben,
dann hat bestimmt keiner was dagegen,
dass du mich liebst, mir alles gibst, ganz einfach so.

Doch gestern bei Freunden,
da hab' ich doch wieder geseh'n.
Und später am Abend, da sagtest du mir:
Lass uns geh'n!
Ich fuhr dich nach Hause und vor deiner Wohnung
hast du mir gesagt:
Du, ich geh' jetzt, doch ich sperr' heut' Nacht
meine Türe nich ab.

Ja, dann mach's gut bis zum nächsten Leben,
vielleicht geht's da nicht mehr so daneben
und irgendwann klappt das mit uns beiden ganz einfach so.
Na, dann mach's gut bis zum nächsten Leben,
dann hat bestimmt keiner was dagegen,
dass du mich liebst, mir alles gibst, ganz einfach so.

Na, dann mach's gut bis zum nächsten Leben,
dann hat bestimmt keiner was dagegen,
dass du mich liebst, mir alles gibst, ganz einfach so.

Doei tot het volgende leven

Ik ken je al een tijd,
maar het lukte nooit echt goed:
We misten elkaar steeds net, op de een of andere manier.
Als we elkaar ontmoetten,
bleef mijn hart altijd bijna staan,
maar het was altijd zo,
ik kwam en jij moest net weer gaan.

Als ik alleen was,
had jij altijd een vriend.
En als je weer vrij was,
droomde ik van een ander iemand.
Tussen ons ging alles helemaal mis,
terwijl ik je echt heel leuk vond.
En ik zei vaak lachend tegen je:
Dit wordt niks meer tussen ons.

Ja, dan doei tot het volgende leven,
misschien gaat het daar niet meer zo mis
en op een dag lukt het met ons beiden gewoon zo.
Nou, dan doei tot het volgende leven,
dan heeft vast niemand er iets op tegen,
dat je van me houdt, me alles geeft, gewoon zo.

Maar gisteren bij vrienden,
heb ik je toch weer gezien.
En later die avond, zei je tegen me:
Laten we gaan!
Ik bracht je naar huis en voor je appartement
zei je tegen me:
Ik ga nu, maar ik sluit vanavond
mijn deur niet af.

Ja, dan doei tot het volgende leven,
misschien gaat het daar niet meer zo mis
en op een dag lukt het met ons beiden gewoon zo.
Nou, dan doei tot het volgende leven,
dan heeft vast niemand er iets op tegen,
dat je van me houdt, me alles geeft, gewoon zo.

Nou, dan doei tot het volgende leven,
dan heeft vast niemand er iets op tegen,
dat je van me houdt, me alles geeft, gewoon zo.